Savages @ Melkweg, Amsterdam

Door Julien L'Ortye en Daniël de Borger 17 mei 2013 2

Dreiging. Zwart. Ian Curtis. Joy Division. Het zijn zomaar een paar steekwoorden die al snel in je opkomen wanneer je Savages op het podium ziet en hoort. Frontvrouw Jehnny Beth (die eigenlijk ‘gewoon’ Camille Berthomier heet) heeft met haar androgyne voorkomen wel het nodige weg van de Joy Division-zanger en is – net als haar drie vrouwelijke collega’s – gekleed in pikzwarte en veelal oversized shirts. Het past uitstekend bij het plaatje, dat voornamelijk gecre?erd wordt door het steengoede debuut van het viertal: Silence Yourself. Een schijfje met elf louter fantastische postpunkliedjes, die onder je huid kruipen om daar vervolgens niet meer weg te gaan.

Savages_Melkweg_ROAR_Daniel_01

Uitverkocht is het vanavond niet, in de oude zaal van de Melkweg. Wanneer voorprogramma Johnny Hostile – producer van de band en samen met Beth mede-eigenaar van het label Pop Noire – klinkt, zijn de balkons zelfs nog gesloten. Tegen kwart over negen staan ook deze echter aardig vol en horen we de dreigende basgitaar van opener ‘Shut Up’.

Savages_Melkweg_ROAR_Daniel_02

Zo’n vier minuten later is er niemand in de Amsterdamse popzaal die het nog in zijn hoofd haalt om gedurende het optreden zijn mond open te trekken. Savages is voorafgaand aan het optreden duidelijk: middels briefjes die door de zaal zijn opgehangen wordt vriendelijk verzocht of we geen foto’s en/of video-opnames willen maken, zodat de vrouwen volledig in het optreden op kunnen gaan.

Savages_Melkweg_ROAR_Daniel_03

Dat verzoek wordt grotendeels gehonoreerd en wat blijkt: Savages heeft geen woord gelogen. Het ijzingwekkende gekrijs van Beth wordt met het nummer ijzingwekkender en halverwege, tijdens ‘She Will’, weet ze zo nu en dan zelfs je nekhaar overeind te zetten. Drumster Fay Milton ramt er naarmate het optreden vordert met een perfecte intensiteit en geweldige timing steeds indrukwekkender op los. De basloopjes van haar eveneens langharige collega klinken iedere keer weer even bezwerend, terwijl tomboy Gemma Thompson haar krijsende gitaargeluid een steeds intensere lading mee weet te geven.

savages_melkweg_roar_daniel_04-2

Alsof de nummers van de debuutplaat nog niet sterk genoeg zijn, is het een nieuw nummer dat vanavond het meeste opzien baart. Beth kondigt het aan als ‘My Condition’, om gelijk als bezeten de teksten in de microfoon te blaffen, terwijl het nummer zich instrumentaal ook als een van de sterkste tracks laat gelden. Voorafgaand aan het optreden logen de verwachtingen er niet om, maar Savages laat in een klein uur zien waarom zij de band van het moment zijn. En van de rest van het jaar.

savages_melkweg_roar_daniel_05-3

Tekst: Juli?n L’Ortye
Fotografie: Dani?l de Borger

2 Reacties »