Jesus And The Christians – The Pros And Cons Of Hell

Door Guido Segers 23 mei 2013 Reacties staat uit voor Jesus And The Christians – The Pros And Cons Of Hell

jesusandthechristiansprosandconsofhell(EP – Universehell Music)?Het is een eigenaardig schijfje, dit soloproject van Pim Van De Werken. Er zit een heuse handleiding voor de recensieschrijver bij die ik nu angstvallig probeer te vermijden. Wie weet komt er een daadwerkelijk originele review uit rollen. Ik kan het echter niet nalaten om te zeggen dat?Jesus And The Christians met de plaat?The Pros And Cons Of Hell zo goed als niks met relirock te maken heeft, maar wel een fascinerend stuk geluidsbrij mag heten.

Waar kennen we Pim Van De Werken ook weer van? Nou, van zijn bands?Silence Is Sexy?en?Eins, Zwei Orchestra onder andere. Ook doet hij productie, mixwerk, opnames en arrangementen voor anderen. Hij deed al eens wat met?Blaudzun, Ponoka, The Black Atlantic, broeder Dieleman en Brown Feather Sparrow. Dat is slechts een greep uit de lijst overigens. Pim verwierf ook faam met zijn reacties op Facebook advertisements. Onder de naam Jesus And The Christians bracht hij eerder al?Remixing Water Into Wine uit.

Het is wellicht meer het bijzondere gevoel voor humor wat doorschijnt in de thematiek op de hoes, maar gelukkig het bijzondere gevoel voor fraaie klanken op opener ‘9-11 is Overrated’ met een hevig neerdalende beat en Legowelt-achtige electro met nagenoeg onverstaanbare vocalen. Deze veranderen vervolgens in een repetitief refrein van rauwe zang begeleid door vrolijk fluitende klanken. Er zit ook iets van krautrock verstopt in het nummer, wat toch een tikje?controversieel?genoemd mag worden. ‘Copyright Kills Kids In Africa’ is een zonnig nummertje met een gitzwart randje en een tropische beat en dan weer een vleug van de Eurodisco van Bis.

Een soort cynische, zwarte humor druipt van de eclectische, maar vooral vreemde muziek af, zo ook op de titeltrack. Een darkwave vibe met een minimale EBM beat en een vreemde trompet die het aan een oude film doet denken die zich in het Verre Oosten afspeelt. De zang is een beetje een crooner die teveel Joy Division geluisterd heeft. De song ontrafelt langzaam in industrieel geweld. Ik moet bij ‘The Future Is The New History’ echt aan bands als Agent Side Grinder of Depeche Mode denken. Donker, maar zacht. Een trend waar ‘Blondi My Dear’ enigszins in blijft hangen met een vleug Kraftwerk erbij.

Ja, ik zou graag nog ergens Einsturzende Neubauten noemen, want iemand die een band naar een song daarvan vernoemt is getekend voor het leven en dat blijf je horen. De missing link tussen grunge en electro? Wie weet. Wat voorop staat is dat nummers als ‘Murder And Ballet’ een soort krankzinnige schoonheid hebben. Dit is muziek die gaat om de muziek, niet om boodschappen of muzikale paradigma’s, maar om iets moois te maken. Dat is zeker gelukt. Als er een minpuntje genoemd mag worden, dan is het dat het wat kort is.

 

Je kunt geen reactie achterlaten.