Unknown Mortal Orchestra @ Rotown, Rotterdam

Je kon er moeilijk omheen de afgelopen week: Unknown Mortal Orchestra is terug in Nederland. Wij zagen het drietal eerder deze week al op Le Guess Who? May Day en in het Nijmeegse Merleyn, maar vanavond is het Rotterdamse Rotown aan de beurt. Het zaaltje is volledig uitverkocht en voor de deur proberen meerdere mensen nog een kaartje te bemachtigen. Zodra de band om kwart voor tien begint is het dan ook ramvol. Unknown Mortal Orchestra, eigenlijk enkel bestaand uit Ruban Nielson, maar live bijgestaan door een extra drummer en bassist, opent gewaagd met het lange en rustige ‘Monki’, van de tweede plaat II. Gelukkig blijkt al snel dat de drie niet van plan zijn het album precies na te spelen; al bij de opener wordt flink ge?mproviseerd door vooral Nielson en drummer Riley Geare en dit houdt het hele concert lang aan. Nummers worden onderbroken voor minutenlange jams en deze worden ook ingezet als intro’s, outro’s en bruggen tussen nummers. Vooral deze jams laten zien dat de band perfect op elkaar is ingespeeld: Nielsons gitaarwerk is allesbehalve gewoon en makkelijk te volgen, maar zijn kleine ‘begeleidingsband’ houdt hem moeiteloos bij. Het is ook vooral de frontman zelf die zo nu en dan wat schoonheidsfoutjes maakt, zowel in zijn zang- als gitaarpartijen. Dit is hem echter moeilijk kwalijk te nemen. Zijn gitaarwerk is al complex, maar de manier waarop hij het instrument bespeelt maakt het geheel nog net wat moeilijker. Het is wel wat jammer dat de uithalen van het album ofwel weg worden gelaten, ofwel niet gehaald worden.

Uknown Mortal Orchestra

Ook dat kenmerkt het optreden van Unknown Mortal Orchestra vanavond; de stem van Nielson is op de twee albums al vrij apart, maar live wordt het allemaal net wat meer vervormd, zodat hetmeer een brij van effecten lijkt dan een daadwerkelijke zanglijn. Over het algemeen is hier echter wel een goed evenwicht tussen. Een goed evenwicht is er ook tussen oud en nieuw werk. Van de twaalf gespeelde nummers komen er vijf van het naamloze debuut en dus zeven van de opvolger hiervan. Zoals op de albums is er ook live een vrij duidelijk verschil tussen het werk van Unknown Mortal Orchestra en II. Werk van het debuut wordt met meer energie en improvisatie gespeeld, terwijl nummers van het tweede album meer rust in zich hebben. Dit komt vooral naar voren tijdens het afsluitende drieluik van ‘Swim and Sleep (Like a Shark)’, ‘From the Sun’ en ‘So Good at Being in Trouble’. Pas helemaal op het eind hiervan laat de band zich weer even volledig gaan, voordat ze van het podium verdwijnen onder begeleiding van voortdurende gitaarfeedback.

Uknown Mortal Orchestra

Uiteraard komt de band nog terug voor een toegift, enkel bestaande uit werk van het debuutalbum. ‘FFunny FFrends’ blijkt een flinke publieksfavoriet te zijn, waardoor dus ook bekend wordt dat toch niet iedereen komt voor enkel werk van II. ‘Boy Witch’, naast afsluiter vanavond ook afsluiter van het album, is misschien de enige echte misser van het optreden. Al kan ook dit nummer niet echt als misser worden afgeschreven. Door de vreemde opbouw van dit nummer, die live nog net iets vreemder wordt gemaakt, verliest de band een klein beetje de greep op het publiek. Als na afloop van ‘Boy Witch’ dan weer wordt overgegaan op een allerlaatste jamsessie komt de aandacht gelukkig wel weer terug en redt de band zichzelf op het laatste moment. Over een paar maanden komen ze weer terug voor de festivals; mis dit zeker niet!

Tekst: Tim van Meurs

Fotografie: Leonie Poot