Korn @ 013, Tilburg

Het is een vol huis vandaag voor de Tilburgse poptempel, op de derde dag van hun nu-metal-run. Na shows van Limp Bizkit en Coal Chamber zijn nu de mannen van Korn aan de beurt. Ditmaal met Brian ‘Head’ Welch in de gelederen, terug van weggeweest nadat hij zich bekeerde tot het christendom. De band vierde haar hoogtijdagen een decennium geleden, toch komt er een kleurrijk publiek van alle leeftijden op de show af.

Welch heeft zijn eigen band ook meegenomen,?Love And Death, welke opent vanavond. Een stukje melodieuze nu-metal die de zaal niet voltrekt. Dat is niet erg, want er wordt nog meer opgewarmd door een band die ervoor gemaakt lijkt. Als je bandnaam precies is wat je wil roepen als je de muziek hoort, dan zit het wel snor bij een band als?Hellyeah. Een energieke performance die twee werelden combineert, namelijk nu-metal en sludge. Niet heel vreemd natuurlijk, met twee leden van Mudvayne in de gelederen en twee van Damageplan. Als een daarvan Vinnie Paul van Pantera is, dan is de sound niet zo verbazingwekkend.

De vocalen van Chad Gray zorgen ervoor dat deze mannen uit het diepe zuiden in het plaatje passen. De Mudvayne frontman heeft een strot om voor terug te deinzen en staat ook geen moment stil. Het publiek zweept hij eindeloos op. Dat kost geen moeite, want met deze hitte in de zaal wordt iedereen wel wat losser. Er komt wat werk langs van de meest recente plaat?Band Of Brothers,?maar de missie van deze cowboys is vooral de temperatuur nog verder opzwepen.

Het duurt vervolgens een behoorlijke tijd voor Korn begint. Een imposante lichtinstallatie wordt neergezet en als de lichten uitgaan krijgen we eerst versplinterde videobeelden. ‘Blind’ knalt vervolgens uit de speakers en het dak van 013 moet een stukje omhooggekomen zijn als gevolg van de explosie die het publiek laat zien. Alles gaat los als Jonathan Davis en zijn mannen lekker los gaan met oud en nieuw werk. Vooral die oude hitjes komen langs, zoals ‘Falling Away From Me’.

De echte kneiters van de set zijn toch die typische, vreemde Korn-nummers. ‘Twist’ wordt lekker wild vertolkt door de band, die vooral eindeloos plezier uitstraalt op het podium. Belangrijk is dat de frontman er zin in heeft en niet minutenlang backstage blijft hangen om zuurstof te happen. Daardoor komt de set goed uit de verf. Opvallend is de man achter de lichtknoppen midden in de zaal. Halverwege de set heeft hij geen shirt meer aan en lijkt helemaal los te gaan. De doedelzak komt ook nog even langs voor ‘Shoots & Ladders’. Korn is een band uit een ander tijdperk, maar een show neerzetten kunnen de heren nog altijd.