Regina Spektor @ Paradiso, Amsterdam

De rij voor Paradiso lijkt extra lang vanavond. De rij voor het enige optreden op Nederlandse bodem dat Regina Spektor deze tour geeft. De geboren Russin heeft de Amsterdamse poptempel dan ook doen uitverkopen. Haar laatste album What We Saw From The Cheap Seats, ?uitgebracht rond de zomer van 2012, scoorde goed in de Verenigde Staten en haar succes lijkt toch ook een beetje richting de lage landen te zijn overgewaaid. Het grootste deel van de avond is dan ook gevuld met de nummers van dit laatste album, die voordat dit album werd uitgebracht al veelvuldig live te horen zijn geweest.

De zaal is nog lang niet volledig gevuld wanneer het voorprogramma alweer zijn laatste nummer aankondigt. Jack Dishel krijgt vanavond onder zijn bandnaam Only Son niet bijzonder veel aandacht. Wanneer echter zijn echtgenote Regina Ilyinichna Spektor?op het podium verschijnt, wordt zij ontvangen met een bovengemiddeld enthousiasme. Het publiek lijkt duidelijk te weten waarvoor ze gekomen zijn. Zoals ondertussen bijna traditie is opent de Russisch-Amerikaanse singer-songwriter vanavond met a capella ‘Ain’t No Cover’. ?Hierna neemt ze voor het gros van de avond plaats achter haar vleugel en laat ze eigenlijk alle publieksfavorieten wel horen.? Nadat ‘On The Radio’ en ‘Blue Lips’ vol enthousiasme door het publiek zijn ontvangen wordt de show kort onderbroken. Regina bekommert zich kort om een door de hitte bevangen toeschouwer, wat volkomen past bij het charmante of schattige beeld wat vanavond van de zangeres ontstaan is.

Maar vooral muzikaal gezien is het optreden een geneugte voor de zintuigen. De karakteristieke pianoklanken en schelle uithalen komen prachtig tot hun recht en zorgen samen voor menig kippenvelmoment. Vooral de ballads, waar Spektor solo de muziek verzorgt, weten te raken. Wanneer Jack Dishel terug komt voor ‘Call them Brothers’ zorgt het duo ook voor de nodige veelzijdigheid van de avond. De sound die dit te horen brengt is niet direct heel erg karakteristiek voor Regina Spektor, maar de tweestemmige zang begeleid door een eenvoudig gitaarriffje klinkt toch behoorlijk aangenaam en onderbreekt de show op een prettige manier. Ook ‘The Prayer’, een lied oorspronkelijk van Fran?ois Villon, draagt zijn steentje bij aan de veelzijdigheid en brengt ons even naar Russische sferen.

Waar de muziek door de zeer rustige en soms zelfs a capella-momenten vaak kwetsbaar lijkt voor vervelend lalpubliek, weet Spektor vanavond de zaal opvallend rustig te houden. Als het muzikaal dan even wat minder loopt en Regina haar tekst even kwijt is tijdens ‘Eet’, weet ze dat op humoristische wijze op te lossen door op de ironie van de tekst van het nummer te wijzen ( “It’s like forgetting the words to your favorite song”). ?Wanneer Regina Spektor het podium verlaat blijft er een uitzinnig publiek achter. Dat ze hierna nog terug kan komen met een encore bestaande uit ‘Us’, ‘Fidelity’ en’ Samson’, wat misschien wel haar grootste nummers zijn, zorgt er eigenlijk alleen maar voor dat het publiek een onvergetelijke avond rijker is. Het is nog heel eventjes wachten totdat we haar weer kunnen zien op Sziget of Pukkelpop.

Setlist:

  1. Ain’t No Cover?
  2. The Calculation?
  3. On the Radio?
  4. Small Town Moon?
  5. Ode to Divorce?
  6. Firewood?
  7. All the Rowboats?
  8. Blue Lips?
  9. Call Them Brothers? (with?Only Son)
  10. The Prayer (originally?by Fran?ois Villon)
  11. Dance Anthem of the 80’s?
  12. Better?
  13. Don’t Leave Me (Ne Me Quitte Pas)?
  14. Eet
  15. Ballad of a Politician?
  16. The Call?
  17. Sailor Song?

Encore:

  1. Us?
  2. Fidelity?
  3. Samson?