Mikal Cronin @ Doornroosje, Nijmegen

Mikal Cronin?is met een zegetocht bezig. Zijn in mei verschenen tweede liedjesplaat?MCII?oogstte weinig anders dan lof. Niet gek dat Cronin daarmee vrijwel constant op tour is. Een graag geziene gast in Nederlandse clubs en op festivals. Noem maar eens een grote Nederlandse stad en grote kans dat deze 27-jarige multi-instrumentalist uit San Francisco er al eens gespeeld heeft. Vorige week was hij nog in Venlo, deze week speelt hij in Groningen en op Lowlands. Maar niet voordat hij een stop heeft gemaakt in Nijmegen voor een optreden in Doornroosje.

Op zijn platen speelt Cronin alles zelf in, afgezien van wat minimale hulp van de juiste vrienden zoals Ty Segall en Thee Oh Sees’ John Dwyer.?Live wordt hij bijgestaan door een bassist, een extra gitarist en de stoere Ty Segall-drumster Emily Epstein.?Met het uitstekende songmateriaal dat Cronin op het repertoire heeft staan kan hij twee typen concerten geven. Zeker de nieuwe liedjes lenen zich zowel voor ingetogen- als voor ruigere uitvoeringen. Vanavond kiezen Cronin en band voor het laatste.

Enthousiast en vol energie gaan de gitaarversterkers open en krijgen we een garagerockconcert voorgeschoteld. Nieuwe nummers als ‘Shout It Out’, ‘Weight’ en ‘See It My Way’ zijn op plaat allemaal hits en bovenal briljant geschreven popsongs die eenvoudig een aantal dagen in je hoofd blijven zitten. Live worden ze uitgevoerd in grunge- en/of punk-uitvoeringen.?De nummers worden snel en to the point gebracht en zijn live minder zoet en meezingbaar. Hoe dat klinkt? Alsof de grunge-band Mudhoney liedjes van Big Star aan het spelen is.?Het maakt een liveshow van Cronin een andere beleving dan het beluisteren van zijn platen.

Er is vanavond geen setlist aanwezig, toch verlopen de overgangen tussen de nummers vrij vlot. Geen poespas, gewoon spelen lijkt het viertal te denken.?Cronin, en zeker ook zijn gitarist, soleren uitstekend. Het zorgt voor een opzwepend geheel waarin de fuzz-pedalen van tijd tot tijd helemaal open gaan. Waar zijn band geconcentreerd aan het spelen is, stuitert Cronin bij vlagen over het podium. Hij is daarmee de blikvanger van de band.

Vanavond ligt de nadruk op het songmateriaal van het debuut. Niet erg, want de liedjes van?Mikal Cronin?zijn ook bovengemiddeld goed, al zijn de liedjes op?MCII?nog beter.?Het concert eindigt met ‘Green And Blue’ en het lang uitgesponnen ‘Gone’ in de toegift, rauw en hard. Met?drie kwartier is het concert wel wat te snel voorbij maar dit optreden bevestigt dat Cronin een talentvolle en gevarieerde muzikant is. Eén die weergaloze liedjes kan schrijven. Wat je noemt: kort maar krachtig.