Bad Religion @ 013, Tilburg

Eerder deze maand stonden de Californische oerpunkers van NOFX in de Jupilerzaal van de 013. Afgelopen vrijdag was het de beurt aan de collega’s van Bad Religion. Twee jaar geleden vierden ze hun dertigjarig jubileum in Tilburg, deze keer laat de band zien dat ze nog fris en fruitig is dankzij hun laatste plaat True North. De nieuwe songs passen prima tussen de vele classics die vanavond achter elkaar de revue passeren.

Bad Religion zijn niet de enige oudjes op het podium vanavond. De twee voorprogramma’s, Skin of Tears uit Keulen en Bambix uit Nijmegen, draaien ook al heel wat jaren mee. Skin of Tears?mag de avond openen. Het drietal speelt sinds 2007 weer live. Dat het niet de voornaamste prioriteit van de band is blijkt uit het feit dat de originele bassist nog op vakantie is. Dit doet niets af aan de spelvreugde van de Duitsers. De bebaarde bassist met ZZ Top shirt en zanger-gitarist ‘Toto weten elkaar goed te vinden en spelen spontaan. Recht toe recht aan punkrock met hier en daar een uitstapje richting ska en hardcore. Helaas weet de band zo vroeg op de avond alles behalve de aandacht te trekken. Bij de vraag wie hen kent, steken er misschien vijf man hun arm op. Ze beseffen dat ze een supportact zijn. “Als je ons leuk vindt mag je dat best laten merken…”, deelt de frontman oprecht mee. De nette applausjes veranderen inderdaad in wat meer gejoel. Niet alleen vanwege de puike en toepasselijke cover van Don Henley’s ‘Boys of Summer’, meer en meer groepjes Bambix fans druppelen de zaal binnen en zorgen voor extra gezelligheid.

Het Nijmeegse punktrio Bambix?kan rekenen op een warm onthaal. De band rondom Wick Bambix gaat dan ook flink van start. Op het eerste gezicht zou je denken dat daar een brave huismoeder achter de microfoon staat. Wanneer ze haar strot open doet is die gedachte onmiddellijk verdwenen. Wat een pit zit er in dat stemgeluid. Dat enthousiasme wordt gedeeld door de rest van de band. De drummer zit vrolijk achter zijn kit terwijl Burn von Pey, Bambix bassist sinds januari, met behulp van zijn gitaar de vrouwelijke fans kan trakteren op een paar gebruinde biceps. Net als Skin of Tears zijn de Nederlandese punkers een prima voorprogramma. Na vijftien jaar zit er nog geen sleet op en staat Bambix met het laatste album the Storytailor uit 2012 garant voor snedige punkliedjes. Getuige ruig werk als ‘Hell and Back’ en ‘Brand New Religion’. Het perfecte moment om een bruggetje te maken naar dé band van vanavond.

Bad Religion?sloot eind april Groezrock af en passeerde begin juni langs Groningen en Amsterdam. Op hun oude dag lijkt het alsof ze meer toeren als ooit te voren. Het kan te maken hebben met het sterke nieuw album True North?, alweer de zestiende studioplaat van de punkers uit Los Angeles. Enkele zeer sterke songs staan er op vanavond komen er enkele voorbij zoals de titeltrack en setopener ‘Past Dead’. De band tussen de bandleden blijft na al die jaren spontaan en relaxt. Het vijftal serveert ruim dertig songs met plezier, tussen de songs krijgen we leuke anekdotes of luchtige babbels. Het publiek reageert veelvuldig maar moet toch eventjes op gang komen. ‘Generator’, ruim twintig jaar oud, helpt aanzienlijk. De bijna uitverkochte grote zaal van de 013 is volledig mee met de Amerikaanse punk rockers. Toch komt er vrij vlug een verwijt uit één van de circlepits. De tweede gitarist naast de betrouwbare Brian Baker staat stijlvol smakkend (sjaaltje, jekker en kisten) nogal stijfjes te spelen. De opgefokte fan laat weten dat er wel wat meer overtuiging gebracht kan worden. Het is trouwens niet Greg Hetson op gitaar, die verliet vanwege privé redenen de tour van Bad Religion in april. Voormalig gitarist van the Cult Mike Dimkich speelt momenteel in zijn plaats. Volgens sommigen in de pit doet Dimkich dit zonder overgave. Iets wat bassist Jay Bentley en drummer Brooks Wackerman (ook bekend van Tenacious D) wél met verve doen. Wat een energie hebben die twee. Bentley blijft continu rondspringen terwijl Wackerman overwegend rond mept.

Boegbeeld Greg Graffin, die zijn ouderdom probeert te verbergen met de quote :”You guys keep getting younger, while we are getting older!”, loopt vooral rondjes. De frontman heeft in de loop van de avond heel wat sterke opmerkingen klaar. Zo is de single ‘Fuck You, afkomstig van het laatste album, gericht aan McDonald’s die hem behandelden als een bejaarde. Nederland is volgens de zanger niet goed geweest voor de Verenigde Staten. ”You guys built New York? Bullshit, you only gave us a ‘Recipe for Hate”. Tijdens het zingen gaat Graffin helemaal op in de muziek. Hij weet precies wat komt en als een ware dirigent wijst hij wanneer er een basriedel of gitaarriff wordt ingezet. Hij neemt zelfs kort vocaal een gitaarsolo voor zijn rekening wanneer Baker’s instrument even hapert. Iets wat over het geheel absoluut niet gezegd kan worden van de anderhalf durende set. Menig classic komt voorbij waarna er nog een halve set gevuld is met nieuw werk en publieksfavorieten. Soms lijkt er even een rustmomentje omdat de meeste nummers tussen de twee en drie minuten zitten en zo voorbij zijn. Na twee van de grootse hits ‘American Jesus’ en ‘Punk Rock Song’ is er een korte break. Twee populaire songs die hen zelfs enig mainstream succes opleverde in de jaren ’90. Voor de encore duiken ze nog verder terug in de tijd. Met die logge bass intro van ‘Fuck Armageddon…This is Hell’ bevinden we ons in 1982. Vervolgens gaan we via drie songs uit het imposante oeuvre van de band richting het einde. Met ‘Sorrow’ krijgen we de eerste ‘ballad’ van de avond, ‘Infected’ is één van de vele classics terwijl ‘Dept. of False Hope’, twintig jaar jonger, laat zien dat Bad Religion nog jaren mee kan.