Eleanor Friedberger @ EKKO, Utrecht

Door Michelle Westhoeve 9 september 2013 Reacties staat uit voor Eleanor Friedberger @ EKKO, Utrecht

Eerder dit jaar bracht ze het goed ontvangen Personal Record uit, en vanavond staat ze in EKKO: de Amerikaanse Eleanor Friedberger. Ze maakte eerder furore als helft van broer/zus-duo The Fiery Furnaces en was het vriendinnetje van Alex Kapranos, de zanger van Franz Ferdinand. Nu tourt ze met haar twee solo-albums door Europa en eindigt de tour in Utrecht.

Het voorprogramma wordt verzorgd door Fablewright, het alias van zangeres Valerie Lewis. Ze is Amerikaans, maar woont in Utrecht en zingt folky depri liedjes, waarbij ze zichzelf begeleidt op gitaar.
Het is zo stil in de zaal, waar nog maar zo’n veertig man staat, dat ze net zo goed onversterkt had kunnen spelen. Het publiek krijgt verschillende mooie liedjes te horen, die een intieme sfeer oproepen. Lewis zingt met veel uithalen, loopjes en andere vocale gymnastiek. Je moet ervan houden, dat dramatische, maar het bewijst wel dat Lewis een zeer capabele zangeres is die vanavond voor een mooie openingsact zorgt.

Tien jaar geleden stond Eleanor Friedberger ook in deze zaal om samen met broer Matthew te openen voor Franz Ferdinand. Inmiddels is er heel wat veranderd. Als headliner van de avond komt ze haar catchy indiepopliedjes ten gehore brengen, te beginnen met ‘I Don’t Want To Bother You’. Een vierkoppige band met muzikanten uit het noorden van Engeland begeleidt haar, en hoewel Eleanor vertelt dat ze de band nog maar een week kent, is het alsof ze al jaren samen touren. De bandleden zijn goed op elkaar ingespeeld, hebben duidelijk plezier op het podium en zijn niet bang voor wat improvisatie hier en daar.

Eleanor, mét roze sokken, heeft ook wel plezier, maar als ze zingt zingt ze alsof ze een heel belangrijke serieuze taak moet vervullen. Ze gaat een beetje op in zichzelf en bespeelt geconcentreerd haar gitaar. Wellicht zit ze in haar eigen wereld waar ze in het nummer ‘My Own World’ over zingt. Gelukkig wordt het minder naarmate het optreden vordert en is er meer ruimte voor dansjes op het podium en zingen met een glimlach.

Glimlachen doet het publiek ook: nummers van beide albums komen voorbij en worden uitstekend uitgevoerd. Dansen kan bij een nummer als ‘Stare At The Sun’, meewiegen en naar de verhalende tekst luisteren kan bij ‘I’ll Never Be Happy Again’.? De zonnige muziek past goed bij deze laatste mooie avond van de zomer, en er hangt dan ook een optimistische, gezellige sfeer in de zaal. Dat komt ook door Eleanor, die praatjes maakt met het publiek, haar band voorstelt (‘They’re so good!’) en iedereen bedankt die naar Utrecht is gereisd om haar te zien.

De avond eindigt met ‘Singing Time’ en ‘My Mistakes’. Aan het eind van het laatste nummer rent Eleanor ineens van het podium, door het publiek, de zaal uit. De band blijft een lang outro doorspelen en krijgt een groot applaus, maar een beetje vreemd is het wel. Als de band dan ook weg is staat Eleanor er ineens weer. ‘I’m gonna do something quick…’
Als kers op de taart krijgen we dan nog ‘I Am The Past’, waarop Eleanor zichzelf alleen op gitaar begeleidt. Een mooie, persoonlijke afsluiter van een geslaagde avond, waarbij het eigenlijk alleen jammer was dat er niet meer publiek op af is gekomen.

 

Je kunt geen reactie achterlaten.