Frank Turner @ De Oosterpoort, Groningen

Nee, zelfs Frank Turner is niet meer weg te denken uit het Nederlandse popcircuit. Er was een tijd dat de beste man een enkele, uitverkochte, show in de Paradiso (of Melkweg) gaf, maar met nieuwe plaat Tape Deck Heart is deze tijd toch echt voorbij. Naast een clubshow in de Melkweg en een festivalshow op Dauwpop, was het na de zomer tijd voor Nijmegen en Groningen, terwijl Eindhoven en Utrecht nog op de planning staan.

Wij waren in Groningen en de Kleine Zaal is zichtbaar niet uitverkocht. Niet dat er delen van de tribune afgesloten zijn met zwarte doeken, maar meer dat deze tribunes absoluut niet vol zijn. Het aanwezige publiek wordt opgewarmd door support-act Lucero, maar het is het publiek wat er nog niet is dat in z’n handjes mag knijpen: het voor programma is ronduit saai te noemen.

Dan Frank Turner zelf. Openen met ‘Four Simple Words’ is een hele sterke zet, want wie gaat er nou niet los op het “I want to dance”-gedeelte? Niemand, en zo heeft Turner het gehele publiek al naar een nummer naar zijn hand gezet. Turner himself is – naar eigen zeggen – niet in beste doen: de man heeft namelijk een rugblessure en mag eigenlijk niet optreden. Hij doet het toch (rebel!), maar laat zijn gitaarpartijen over aan Dan Allen van Ducking Punches.

Turner staat bij vlagen wat onwennig op het podium en hoopt van harte dat hij niet zo sullig uitziet als James Hetfield nadat die z’n klauwen had verbrand in 1992. Gelukkig valt dit mee, maar wellicht is het mede door de mindere inspanning van Turner dat de show na ruim een half uur inkakt. Op het podium vloeit de overtuiging weg en ook in de zaal is de participatie ietwat minder als we het vergelijken met de start van de show. Een flinke portie peper zou welkom zijn, maar het is de frontman zelf die ervoor zorgt dat de overtuiging terugkomt. Na ‘I Am Disappeared’ gaat het gas er weer op en schotelt Turner met zijn Sleeping Souls het Groningse publiek een prima restant van de show voor. Een show die met geboren afsluiter ‘Broken Piano’ dan ook in stijl wordt afgesloten, ware het niet dat er nog een staartje aanzit van drie nummers. Ach, dat kan je dan een goede bonus noemen.