Incubate 2013: Dag 2

“Ach, Incubate. Met je line-up om van te smullen, elk jaar weer.” Zomaar een liefdesverklaring aan het Tilburgse festival wat elk jaar in september plaatsvind. Met z’n ontzettend brede en interessante line-up trekt het iedere editie publiek vanuit heel Europa en is het voor de bands ook een waar feest om te spelen.

Deze negende editie van het festival begint voor ons met het Amerikaanse Dead Meadow. Het drietal schotelt een soort light variant van psychedelische rock voor, maar dan wél met een klontje stoner rock erbij. Het resultaat is prima, maar de band bevaart wel een veilige weg. Doordat de vocalen hier en daar zwak zijn, de drums flauw en de gitaarsound eentonig schiet het nergens uit de bocht en wordt het niet echt spannend. Hier hadden wel meer klontjes stoner in gemogen.

Nee, dan het Noord-Ierse And So I Watch You From Afar. Deze band is een graag geziene gast op de Nederlandse podia. Tijdens deze herfst tour staat het viertal niet alleen op Incubate, maar doet het ook nog eens Groningen en Utrecht aan. En dat terwijl ze eerder dit jaar ook al in Amsterdam stonden. Enfin, de band verdiend deze aandacht absoluut. De band opent met een drietal nummers van het eerder dit jaar uitgebrachte All Hail Bright Futures, maar laat de nummers iets dromeriger klinken.

Asiwyfa_013_17092013_elketeurlinckx-14

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Klein smetje op de start van de show zijn de vocalen. De band wil deze zó graag in de muziek betrekken als een soort extra instrument, maar dan moet men toch dit live toch echt iets overtuigender brengen. De bandleden raken naarmate de set vordert losser en losser en dit enthousiasme slaat over op het publiek. Het wordt warmer en zwoeler in de Kleine Zaal van de 013 en sommige overbodige kleding wordt tijdens de set uitgedaan. De band slaagt er niet in om foutloos te spelen; noten worden overgeslagen en gitaarlijnen worden wat hoger en sneller gespeeld, maar toch stijgt het niveau van het applaus per nummer. Dit komt door de overgave waarmee gespeeld word en de zichtbare dankbaarheid waarmee de bandleden stuk voor stuk op het podium staan. And So I Watch You From Afar is ondanks de eerder genoemde schoonheidsfoutjes één van de beste livebands van dit moment.

Foto’s: Elke Teurlinckx

Tekst: Jeffrey Zweep