Gogol Bordello – Pura Vida Conspiracy

(Album – ATO Records) De gypsy punkers van Gogol Bordello staan vooral bekend om hun spetterende liveshows. De lijst met festivals die ze, sinds hun start in 1999, hebben aangedaan is inmiddels behoorlijk lang. Het blijft altijd een kunst om het feestje, wat ze live altijd bouwen, ook goed op cd te zetten. De band heeft in ieder geval een nieuwe poging gedaan. Sinds kort ligt namelijk het zesde studioalbum in de winkels, genaamd Pura Vida Conspiracy.

Het eerste deel van de titel van het album komt uit het Spaans en betekent zoiets als het pure leven. Naar eigen zeggen gaat Gogol Bordello op zoek naar wat een mens allemaal kan: “human potential”. Zanger Eugene Hütz wil optimaal gebruik maken van alles wat de mens in zich heeft en is op zoek gegaan naar zijn verborgen kwaliteiten.

De uitwerking hiervan is wisselend. Vanuit eerder werk wisten we al waar Gogol Bordello goed in is, maar ook wat hun minder sterke kanten zijn. Zo lukt het hen om met hun muziek mensen vrolijk te maken, ze lijken weinig gebonden door lands- of cultuurgrenzen. Dit zorgt ervoor dat ze een ster zijn in het maken van onbeladen, up tempo feestnummers. Hier zijn genoeg voorbeelden van te vinden op het album, zoals de opener “We Rise Again”, “Malandrino” en “The Other Side Of Rainbow”. De zigeunerinvloeden zijn hier ook duidelijk te merken.

Wat we ook weten is dat Gogol Bordello teksten in ontzettend gebrekkig Engels heeft en de uitspraak van Hütz is daarnaast nog eens legendarisch belabberd. Inmiddels zou je dit echter meer als kwaliteit dan als minpunt kunnen noemen, het lijkt een soort handelsmerk van de band te zijn geworden. Wat we ook weten is dat Hütz geen vocaal wonder is. Nu is dat geen probleem bij de eerder genoemde feestnummers, de categorie waar de meeste nummers van het album onder vallen. Er zijn echter een paar nummers waarbij de zanger op zoek lijkt te zijn gegaan naar zijn verborgen zangtalenten. Helaas heeft hij deze zangtalenten niet gevonden en krijgen we een paar nummers voor onze kiezen waarbij je je echt kunt irriteren aan de zanglijn. Het ultieme voorbeeld hiervan is de afsluiter “We Shall Sail”.

Als we deze missers even vergeten is Pura Vida Conspiracy een leuk, feel good album, zoals we dat van Gogol Bordello gewend zijn.