Biffy Clyro @ 013, Tilburg

Met nieuwe plaat Opposites gooide het Schotse Biffy Clyro begin dit jaar hoge ogen. Eindelijk werd de groei naar grotere zalen gemaakt en de band mocht zelfs mee op tour met Muse. Echter, hoe vaker je Opposites luistert, hoe flauwer je de plaat gaat vinden en hoe meer je de zwakkere broeders gaat ontdekken. De band staat in het kader van de tour die bij het album hoort in een uitverkochte 013 in Tilburg en wij waren erbij.

Het eveneens Britse Dry The River mag mee op tour, maar het vijftal wordt de eerste paar nummers niet echt begrepen in de dan al ramvolle zaal. Dat is zonde, want de band speelt meer dan goed. De heren kijken een beetje hulpeloos om zich heen, maar gelukkig voor hen reageert het publiek steeds enthousiaster. Tot slot wordt de set met een werkelijk briljante uitvoering van ‘Demons’ afgesloten, waar wij dan weer blij van worden.

Het toegestroomde publiek is een beetje bang dat Biffy Clyro te laat gaat beginnen en kijkt wat zenuwachtig op de horloges. Als de lichten uitgaan klinkt er een oorverdovend gejuich, maar als Sister Sledge’s klassieker ‘We Are Family’ luid door de zaal klinkt zijn de teleurgestelde gezichten in de zaal goed zichtbaar. Daarna knalt de band erin met albumopener ‘Different People’ en kan het publiek eindelijk los.

Met niet lang daarna albumhoogtepunt ‘Sounds Like Balloons’ lijkt het nú al een gelopen koers, maar niets is minder waar. De band, vanavond opererend als vijftal, lijkt heel veilig te spelen. Natuurlijk, vooraan springt men en gaan de handjes omhoog, maar achterin de zaal worden rustig foto’s genomen (en niet alleen van de band). Niet iedereen vindt de band altijd even spannend en die mensen hebben geen ongelijk: de band kleurt wel heel erg binnen de lijntjes en van enige vorm van diepgang is geen sprake.

Maar liefst een uur lang lijkt de band niet te willen accelleren, maar dan komt er een turning point in de set: vanaf ‘Living Is A Problem Because Everything Dies’ (nadat Simon in z’n eentje ‘Folding Stars’ deed) gaat na lang wachten toch nog het gas erop. Eindelijk klinkt Biffy Clyro zoals we die willen horen. Gejaagd en niet meer op de automatische piloot. Met een rammende ‘Modern Magic Formula’ en een snerpende ‘Black Chandelier’ maakt de band in sneltreinvaart veel, heel veel goed. Toch is het jammer dat de heren niet de hele set zo spelen.

2 Comments

  • Elke set die Biffy speelt geven zij zich volledig, het lag die avond zeker niet aan Biffy Clyro zelf, maar aan het publiek. Dit was mijn 13e Biffy concert en ik durf bijna te zeggen dat 1 van de besten was die ik gezien heb..

    Het is alleen jammer dat ze hier in Nederland alleen nog maar bekend staan om hun ‘3fm hits’.

  • Ben ik naar een ander optreden geweest ofzo? Het was echt retestrak en het publiek vond ik erg enthousiast… helemaal gezien het feit dat ze nog niet echt willen doorbreken in Nederland.

Comments are closed.