Cult Of Luna @ Patronaat, Haarlem

Door Jeffrey Zweep 3 november 2013 Reacties staat uit voor Cult Of Luna @ Patronaat, Haarlem

Met lovende woorden schreven we over Vertikal, het zesde studioalbum van de Zweedse post metal grootmeesters Cult Of Luna. De band liet zich inspireren door Fritz Lang’s stille Duitse science-fictionfilm Metropolis en leverde een dijk van een plaat af. Onlangs stonden ze in Patronaat, waar de Belgen van Amenra de avond mochten openen.

Een optreden van het Belgische vijftal is meer dan een optreden, het is een beleving. De heren zetten met een haarscherpe sound en ijzingwekkende videobeelden een beklemmende sfeer neer. De band heeft vanavond de intensiteit van een bulldozer en de vocalen van zanger Colin H. Van Eeckhout gaan door merg en been. Vooral ‘Boden’, waar Van Eeckhout en drummer Bjorn Lebon metalen buizen tegen elkaar laten kletteren, is indrukwekkend. Na een uur ontwaakt het publiek en is deze dienst van de Church of Ra voorbij.

Tijdens de industri?le electropartij van ‘The One’ komen de heren van Cult of Luna één voor één het podium op en na deze intro barst de hel los in de vorm van ‘I: The Weapon’. Met drie gitaristen, twee drummers, een bassist en een toetsenist is de muur van geluid zowel imponerend als overdonderend.

Imponeren doet de band ook wanneer de intro van ‘Finland’ ingezet wordt en er een luid gejuich door de zaal klinkt. Hier laat de band even zien hoe makkelijk het van duister en boos naar dromerig weet te schakelen, het is ook niet voor niets dat dit één van de livefavorieten van de fans is. De opbouw van de set in het algemeen, maar ook in de afzonderlijke nummers, is immer spannend en bij vlagen zelfs dreigend. Zo ook in het kwartier durende opus ‘Dark City, Dead Man’, waar het zevental op uitmuntende wijze onheilspellende tonen hand in hand laat gaan met een dromerige sfeer. Hierna neemt de band even gas terug met het cleane ‘Passing Through’.

Brulboei Johannes Persson neemt het gros van de vocalen voor zijn rekening, maar hij wordt bijgestaan door alle leden minus de drummers. De band bouwt namelijk de vocalen per nummer op, waardoor er soms vijf vocalen tegelijk klinken, wat een ontzettende indruk achterlaat. Afgezien van een aantal schoonheidsfoutjes in het begin (er klinken twee valse noten en percussionist Magnus Líndberg slaat één keer uit de maat) valt de band op geen fouten te betrappen. Nee, Cult Of Luna doet wat het moet doen: het werk vanavond op een meesterlijke wijze naar een climax, door af te sluiten met ‘In Awe Of’, hét hoogtepunt van Vertikal. Hierdoor maakt het septet uit Ume? alle verwachtingen waar.

Je kunt geen reactie achterlaten.