London Calling 2013 #2: Dag 2

Door Arend Oosterlee, Daniël de Borger en Jeffrey Zweep 4 november 2013 Reacties staat uit voor London Calling 2013 #2: Dag 2

Met de vrijdag nog in ons hoofd waarop Mac DeMarco door velen tot winnaar van de avond werd gekroond, zijn we alweer onderweg naar Paradiso voor de tweede dag van London Calling. De verwachtingen zijn enigszins hooggespannen door publiekstrekkers als?London Grammar,?MS MR en?Jagwar Ma. Een greep uit het lijstje met beloftevolle nieuwe namen die zich op deze zaterdagavond aan het publiek moeten gaan bewijzen.

De eerste artiest die vanavond in de bovenzaal van Paradiso mag aantreden is de 23-jarige Londenaar Paul Dixon, die eerder dit jaar onder de naam Fyfe?zijn eerste EP Solace uitbracht. Op die EP staan vier prachtige nummers, waarop Dixons warme stem wordt begeleid met trage, elektronische beats. Dit werkt het best op titelnummer ‘Solace’ en ‘St. Tropez’, en het zijn dan ook precies die nummers die vanavond het meeste indruk maken. Maar eigenlijk is vanavond gewoon elk nummer raak. Dixon en zijn drummer zijn duidelijk ietwat verlegen jongens, en tussen de nummers door wordt dan ook weinig gezegd. Als de twee muziek maken is het echter duidelijk te zien hoe serieus ze daarmee bezig zijn, en dat resulteert er dan ook in dat de nummers ijzersterk gespeeld worden. Zo is de eerste artiest van de avond eigenlijk gelijk al één van de beste. [AO]

LC_Fyfe_ROAR_01

Fyfe

De volgende naam op het kleinste podium van Paradiso is de slechts zeventienjarige?Rainy Milo, die ondanks haar jonge leeftijd een zeer volwassen podiumpresentatie heeft. Haar nummers zingt ze loepzuiver en ook tussen die nummers door beweegt ze zich over het podium alsof ze het al jaren doet. Toch blijft het optreden niet boeien. Dit heeft niet zo veel te maken met Rainy Milo zelf, die eigenlijk helemaal niets fout doet, maar meer met haar muziek zelf. Elk nummer lijkt namelijk toch wel veel op het vorige, waardoor het optreden steeds iets minder interessant wordt. Toch heeft de zangeres nu al een aantal sterke nummers in haar repertoire, dus Rainy Milo is absoluut een belofte voor de toekomst. [AO]

LC_RainyMilo_ROAR_02

Rainy Milo

Met haar opgestoken haar en secretaressen-blazer lijkt?Nadine Shah?een hele strenge dame. Helaas blijkt dit niet het geval bij haar huiskamerpop, het geheel weet namelijk niet te beklijven. Met diepe bassen, bezwerend gitaargeluid en door ontzettend moeilijk te kijken tracht ze spanning in het geheel te brengen, iets wat geen moment lukt. Shah beschikt over een gouden strot, maar niet over gouden liedjes. Het optreden wordt hierdoor heel voorspelbaar en zo loopt de zaal langzaam maar zeker leeg. Nadine Shah maakt geen huiskamerpop, maar huisvrouwenpop. [JZ]

LC_Lulu James_ROAR_03

Lulu James

Met If You Wait leverde?London Grammar?één van de betere platen af dit jaar, dromerige trip pop van de bovenste plank. Vanavond staat het drietal voor hun eerste Nederlandse show in de grote zaal. Toegegeven, het is een enigszins risicovolle zet om de band op primetime te zetten maar het pakt prima uit. Ondanks dat het even inkomen is, staat de band live als een huis en ook de cover van Chris Isaak’s ‘Wicked Games’ is ijzersterk. De combinatie van sterke beats en dito live-percussie werkt uitmuntend en de vocalen van frontvrouw Hannah Reid komen erg sterk over. London Grammar weet – door de nummers nét iets anders naar voren te brengen -? te overtuigen.?[JZ]

lc_londongrammar_roar_04-2

London Grammar

Tussen de misschien wel twee grootste publiekstrekkers van de avond in – London Grammar en MS MR – staat de piepjonge band Cub Sport?in de bovenzaal geprogrammeerd.?De band bracht dit jaar hun tweede EP uit,?Paradiso getiteld, na het al net zo geslaagde?Told You So?van vorig jaar. Beide EP’s staan vol dromerige, zomerse popliedjes, die vanavond vol enthousiasme ten gehore worden gebracht. Met name ontzettend leuk om te zien is zanger Tim Nelson, die wat hij ook doet of zegt een grote glimlach op zijn gezicht heeft. Maar de band heeft het niet alleen naar zijn zin, ze spelen ook nog eens uitstekend, tot groot genoegen van het publiek, dat het zich maar al te graag naar de zin laat maken door de band. Alsof de prima nummers van hun twee EP’s nog niet genoeg zijn, covert de band laat in de set ook nog eens Beyoncé’s ‘Crazy In Love’ – en het feest is compleet. [AO]

lc_msmr_roar_05-2

MS MR?

Onder luid gejuich komen de bandleden van?MS MR?het podium op, frontvrouw Lizzy Plapinger als laatste. Met haar groene haar, witte plateauhakken en een weinig verhullend pakje lijkt ze op een heus podiumbeest. De dankbare band kan rekenen op een erg enthousiast publiek en begint prima aan de set. Plapinger blijkt een echte podiumtijger en danst sensueel op het podium, iets wat overslaat op het publiek. De muziek wordt groots gebracht, maar eerlijk is eerlijk: echt goed is het niet. Het is een soort ‘roeien met de riemen die we hebben’-pop en het valt niet mee om het gehele optreden uit te zitten. Hier moeten we het maar mee doen en de band wéét dat het niet beter kan. Het gezelschap slaat aan het coveren: Arctic Monkeys’ ‘Do I Wanna Know?’ komt langs, alsmede ?‘Dance Yrself Clean’ van LCD Soundsystem, maar van overtuigen is geen sprake. De band tracht het gebrek aan kwaliteit te verbloemen met gekke dansjes, maar daar trapt gelukkig niet iedereen in. Als men dan met prijsnummer en afsluiter ‘Hurricane’ eindelijk het gas indrukt is het te laat.?[JZ]

lc_lulu-james_roar_06-2

Lulu James

Een band die wél vanaf het eerste nummer het gas vol indrukt is?Jagwar Ma. Deze driekoppige Australische band opent met ‘What Love’, het openingsnummer van hun zeer sterke debuutalbum?Howlin, dat eerder dit jaar werd uitgebracht. De overstuurde beats aan het einde van het nummer zetten direct de toon van het optreden, dat vooral erg luid is. Het zorgt ervoor dat eigenlijk niemand in de zaal om de band heen kan, en het drietal krijgt dan ook vanaf het begin iedereen al aan het dansen. Met hun diverse repertoire en aanstekelijke enthousiasme houden ze die aandacht gelukkig ook heel heel het optreden vast. Dat er bij dat optreden eigenlijk bijzonder veel van het geluid ‘uit een kastje’ komt is daarbij vanavond geen enkel probleem: Jagwar Ma geeft één van de meest energieke en overtuigende optredens van het hele festival. [AO]

Tekst: Arend Oosterlee en Jeffrey Zweep
Fotografie: Dani?l de Borger

Je kunt geen reactie achterlaten.