Passion

Door Natasja ter Voert 5 november 2013 Reacties staat uit voor Passion

(Lumière)?Eerder dit jaar vierde Brian de Palma zijn drie?nzeventigste verjaardag. Eén van zijn eerste uitgebrachte shorts,?660124: The Story of an IBM Card?(1961),?ging over ponskaarten. En als je zo uit je hoofd niet zeker weet wat dat precies zijn, zegt dat misschien wel genoeg:?deze regisseur behoort tot een vorige generatie filmmakers. Een generatie die films maakte waardoor de carrières van mannen als Robert de Niro werden gelanceerd. De?aandacht werd vastgehouden met lange shots en onderhuidse spanning. Tot De Palma’s meesterwerken behoren klassiekers als?Scarface?(1983),?Carlito’s Way?(1993), en?Mission: Impossible?(1996).?Carrie, oorspronkelijk uit 1976, heeft onlangs zelfs een remake gekregen met Chlo? Grace Moretz (Hugo, Let Me In) en?Julianne Moore (Magnolia, The Kids Are All Right), die vanaf deze week in de bioscopen te zien is. Helaas zijn De Palma’s films al een tijdje minder het bekijken waard. Waar Femme Fatale?(2002) nog als een klassieke De Palma voelde, zijn?The Black Dahlia?(2006) en?Redacted (2007) terecht min of meer onopgemerkt voorbijgeslopen.

Passion01

En nu was er eerder dit jaar dus?Passion.?Op papier is het een film die prima in zijn rijtje meesterwerken zou kunnen passen. Men neme een reclamebureau dat gehuisvest is in een hypermodern, kil kantoor. Daarin plaatst men twee ambitieuze vrouwen: een manipulatieve leidinggevende (Rachel McAdams) en een aanstormend talent (Noomi Rapace). Daarna is het alleen nog een kwestie van de spanning zowel professioneel als seksueel op laten lopen en kijk: daar ontaardt de simpele verhaallijn al in pesterijen, publieke vernedering, en uiteindelijk zelfs moord. Een dun verhaaltje, net genoeg om de trukendoos nog eens open te trekken en kijkers misleidende splitscreens voor te schotelen.?We kijken naar?lange scènes?waarin eigenlijk weinig gebeurd. Dat doet eigenlijk behoorlijk modern aan: hoeveel mensen zitten dagelijks naar ‘realitysterren’ te kijken die welbeschouwd echt helemaal niets aan het doen zijn? En in tegenstelling tot die series werkt het hele gebeuren hier dus wel degelijk naar iets toe.

Jammer, dan, dat?Passion’s internationale cast (een Canadese, Zweedse, Duitse, en Brit vertolken de voornaamste rollen) geen beter verhaal heeft gekregen om mee te werken. Bekend om zijn diepgravende karakterstudies heeft deze filmmaker uiteraard nooit gestaan, maar hoe zo’n flinterdun verhaaltje zo kan ontsporen en daardoor compleet ongeloofwaardig wordt? Het blijft een raadsel. En zelfs als we dat even naast ons neerleggen valt er niet zo bijster veel te genieten: het is moeilijk iets te voelen voor (of met) de personages. Die befaamde onderhuidse spanning blijft grotendeels uit. Zo blijft en blijkt deze meest recente toevoeging aan De Palma’s erelijst vooral een film voor zijn fans.

Nu te koop op dvd

Je kunt geen reactie achterlaten.