Agnes Obel – Aventine

cd-agnes-obel-br-aventine-id5039356-140x139 (Album – PIAS) Wie van kalmerende fijne liedjes houdt, is zeker aan het goede adres bij Agnes Obel. De Deense blonde schone bracht dit jaar haar tweede album uit en stond enkele weken geleden in een uitverkocht en muisstil Paradiso enkele honderd gelukkige fans kippenvel te bezorgen. Want met slechts een aantal strijkers, een piano en een strot van goud weet Agnes als geen ander dit te doen.

Aventine begint met ‘Chord Left’, een prachtig instrumentaal nummer dat niet zou misstaan op de soundtrack van een romantisch drama. Liedjes vol gevoel en heartbreak volgen stuk na stuk, het ene nog meer ingetogen en gevoelig als het voorgaande. Op ‘Dorian’ bewijst Agnes met haar orkestje dat less inderdaad soms more kan zijn. De titeltrack ‘Aventine’ bewijst dat het album, ondanks het herhalen van de simpele succesformule van piano, strijkers en zang, toch niet eentonig wordt. De cello’s en violen tokkelen erop los en maken dit nummer tot één van de hoogtepunten van dit album. In ‘Run Cried the Crawling’ en het interlude ‘Tokka’ komt de piano weer sterker naar voren en zo ook alle weggestopte gevoelens die je er door deze nummers in één keer uit moet huilen. In de meest positieve zin van het woord natuurlijk.

Als er al iets negatiefs is aan dit album, is dat misschien het feit dat alles voor het ongetrainde oor een beetje hetzelfde klinkt. Maar bij nader beluisteren heeft elk nummer z’n eigen charme en biedt het eindeloze luistermogelijkheden: bij het haardvuur met een kop thee (of warme chocolademelk), als je hart (weer) eens gebroken wordt, of simpelweg voor het luisteren naar een van de fijnste muzieknimfen die er op dit moment in Scandinavi? rondloopt. Dus: haal snel die houtblokken voor in je haard, haal je dekentje van de zolder, stof je favoriete mok af en koop deze plaat.