Black Sabbath @ Ziggo Dome, Amsterdam

Door Niels de Bruijn 29 november 2013 Reacties staat uit voor Black Sabbath @ Ziggo Dome, Amsterdam

Met 13 keerde Black Sabbath dit jaar glorieus terug op de voorgrond. Goed, het was jammer dat Bill Ward niet meespeelde maar afgezien daarvan was het album beter dan iedereen had durven hopen na al die jaren. De Europese toer bracht de band naar Ziggo Dome dat bijna uitverkocht klaarstond voor de Britse legendes.

Opener Uncle Acid and the Deadbeats zakte dit jaar iets terug in kwaliteit met hun derde album Mind Crawler ten opzichte van het vorige werk maar de show is erg leuk om naar te kijken. Het fuzzy viertal speelt de beste nummers van de laatste plaat (vooral de eerste single ‘Poison Apple’ springt er bovenuit) en favorieten zoals ‘ I’ll Cut You Down’. Het geluid staat erg goed maar toch kampt de band met het voorprogrammasyndroom. Niet de ontvangst die de groep verdient.

Dat is wel anders als Black Sabbath opent met ‘War Pigs’. Uit volle borst zingt het Ziggo Dome de opener van Paranoid mee. Toerdrummer Tommy Clufetos slaat met iets meer groove dan Ward maar verder begint de band ijzersterk aan hun twee uur durende set. Ozzy is vrij goed bij stem, veel beter dan een jaar of tien geleden en het geluid van Geezer Butler en Tony Iommi staat als een huis.

Als de band daarna met de loodzware dubbelaar ‘Into the Void’ en ‘Under the Sun’ komt is duidelijk wie er voor de hits zijn gekomen en wie meer van de band kennen. Het meezingen is gelijk een stuk minder, maar de band speelt er niet minder goed om. Ook daarna met ‘Snowblind’ is het smullen, hoewel Ozzy bij dit nummer en het vorige de zang stukken met moeite haalt. Het weerhoudt hem er niet van lekker te schelden en het publiek op te jutten. Helaas doet hij dat geregeld tijdens de gitaarsolo’s van Iommi, dat had beter afgesproken moeten worden. Zijn blote kont en liters water blijven ons gelukkig bespaard vanavond.

Dan volgt eindelijk een nummer van 13, ‘Age of Reason’ is geen slecht nummer maar het is wel de eerste inkakker van de set. Begrijpelijk heeft de band gekozen voor de focus op de jaren zeventig maar deze uitvoering van nieuw werk is ook best lekker. Maar lekkerder is als de band met een trio nummers terugkeert naar het debuutalbum. ‘Black Sabbath’ wordt iets te snel gespeeld om echt de impact van vroeger te maken maar het meest smult men van ‘N.I.B.’.

‘End of the Beginning’ van de laatste plaat is een sterk nummer en live blijkt dat ook, terwijl ‘Fairies Wear Boots’ iets rommelig overkomt. Het blokje Paranoid wordt vervolgd met ‘Rat Salad’ en een veel te lange drumsolo van Clufetos. Dit obligate stuk zal er wel ingestopt zijn om de oudjes even wat zuurstof toe te dienen want daarna gaat het gas er weer vol op met ‘God is Dead?’, het verrassende ‘Dirty Women’ (eigenlijk een van de hoogtepunten van de avond) en de vlammende afsluiter ‘Children of the Grave’.

Iedereen weet dan dat de grootste hit, maar tegelijkertijd ook het minste nummer uit de beginperiode nog moeten komen. Hoe flauw is het dan om ‘Sabbath Bloody Sabbath’ in te zetten maar deze af te breken om met een degelijke uitvoering van ‘Paranoid’ een einde aan een uitstekende show van Black Sabbath te maken. De band weet hoe ze een boeiende set moeten spelen en gecombineerd met goed camerawerk en videobeelden (waarvan de vele naakte vrouwen soms iets teveel de aandacht afleiden van het vakmanschap van het viertal) was dit het geld meer dan waard.

Setlist:

  • War Pigs
  • Into the Void
  • Under the Sun
  • Snowblind
  • Age of Reason
  • Black Sabbath
  • Behind the Wall of Sleep
  • N.I.B.
  • End of the Beginning
  • Fairies Wear Boots
  • Rat Salad
  • Iron Man
  • God Is Dead?
  • Dirty Women
  • Children of the Grave
  • Paranoid

Je kunt geen reactie achterlaten.