Balance and Composure – The Things We Think We’re Missing

balance and composure the things we think we're missing(Album – No Sleep Records / Hassle) Eindelijk. Balance and Composure brengt album nummer twee op de markt. Fans hebben Separation uit 2011 helemaal grijsgedraaid en de afgelopen twee jaar in spanning gewacht op de volgende langspeler van het Amerikaanse kwartet. Het wachten is over. All I can say is: worth the wait.

Wat meteen opvalt bij openingstrack Parachutes is een nieuwe? sound. Waar Separation nog vrij, dare I say it?, mild en poppunk-achtig klinkt, is The Things We Think We’re Missing een stuk rauwer en harder. De heren bewijzen echter dat ze het in zich hebben. De link het vorige album is duidelijk aanwezig en dat maakt het album een stuk geloofwaardiger.

Toch is dit album het nét niet. Het mist de epische uithalen, de heartfelt rustigere nummers en memorabele nummers zoals ‘I Tore You Apart In My Head’ voor Separation was. Er zijn een paar tracks die in de buurt komen, zoals ‘Notice Me’ en ‘Cut Me Open’, maar het slaat toch nét de plank mis.

Lichtpuntje van het album is ‘Reflection’, een single die de band al uitbracht voordat de plaat uitkwam. Nét iets melodischer, nét iets memorabeler, nét iets beter. Het album had dit even nodig. Helaas zakt het bij ‘I’m Swimming’ weer in. Gelukkig klinken nummers zoals ‘When I Come Undone’ en ‘Keepsake’ weer een stuk beter, maar helaas kunnen deze laatste pareltjes de algemene wisselvalligheid het album niet omkeren. Jon Simmons’ stem klinkt vrij monotoon en nasaler dan ooit, terwijl hij zoveel meer met zijn stem kan. Jammer. Ondergetekende kijkt halsreikend uit naar album nummer drie.