Deltron 3030 @ Melkweg, Amsterdam

Iedereen kent ze wel; Del the Funky Homosapien en Dan the Automator. Wellicht niet direct van naam, maar dan wel als producer en rapper van Gorillaz’ monsterhit ‘Clint Eastwood’. Vanavond staan de twee, versterkt door dj Kid Koala en drie achtergrondmuzikanten als Deltron 3030 in de Oude Zaal van de Melkweg. Dit jaar bracht de hiphopgroep namelijk, na een bizarre dertien jaar, haar tweede album Event II uit. Waar Deltron Zero, het alter ego van Del, aan het einde van 3030 nog met geheugenverlies is achtergelaten, is het mythical duo op het tweede album weer teruggekeerd. Event II wordt helaas door fans van het eerste album wel gezien als een minder vervolg en door de nog steeds redelijk grote onbekendheid van de groep staat de Oude Zaal vanavond niet vol.

Het is aan Kid Koala om het publiek alvast op te warmen voor de show van later op de avond, wat een goeie zet blijkt te zijn. Wanneer hij opkomt, zichzelf voorstelt en vertelt over zijn manier van draaien komt hij wat klungelig over. Zelf heeft hij dit ook door: “I should fire myself as my own hypeman!”. Wellicht moet hij nog even inkomen, of het was slechts een spelletje, want zodra de eerste platen op de drie decks worden gelegd is hij helemaal los. Hij playbackt op toneelachtige wijze mee met zijn platenkeuzes en vertelt tussendoor een handvol anekdotes om het publiek ook wat losser te krijgen. Naast zijn praatjes lukt dit hem echter vooral door de platen die hij draait. Een echte stijl is niet te ontdekken; TNGHT, Beastie Boys, Portishead, Franz Ferdinand, de set gaat alle kanten op en zo is er voor iedereen wel iets. Als hij dan het nummer erin gooit die speciaal voor de Amerikaanse kindershow Yo Gabba Gabba! is gemaakt, waar het publiek opgezweept wordt op met kinderdansjes mee te doen, is het feestje compleet. Na de set is het publiek goed opgewarmd en is het wachten op de rest van de groep.

Dit wachten is voorbij als om kwart voor tien commentaar van een tenniswedstrijd door de speakers klinkt. Aanvankelijk levert dit wat verwarde blikken op, maar zodra de score van 30-30 wordt bereikt en er gepraat wordt over the return ontstaat er luid gejuich. Het applaus wordt alleen nog maar harder zodra blijkt dat debuutalbum Deltron 3030 zeer zeker niet wordt overgeslagen. Achtereenvolgens komen intro ‘State of the Nation’, ‘3030’, ‘Things You Can Do’ en ‘Positive Contact’ voorbij en eventjes lijkt het erop dat het volledige album integraal gespeeld gaat worden. Niets is echter minder waar, blijkt wanneer de stem van Joseph Gordon-Levitt op ‘Stardate’ klinkt. Dit vormt het startschot voor Event II, die vanavond ongeveer half voorbij komt.

Helaas valt het optreden hierna ook al vrij snel een beetje in elkaar. De raps van Del, die op de albums nog vrij prima te volgen zijn, lijken vanavond zo’n vijf keer sneller uit zijn mond te komen, waardoor er vaak geen touw aan vast te knopen valt. Zijn podiumuitstraling is daarnaast ook niet om over naar huis te schrijven. Hij danst en springt heen en weer over het podium en is zo entertainend om naar te kijken, maar met zijn grote zonnebril en gebrek aan conversatie met het publiek is hij niet de frontman die deze avond nodig zou hebben. Dan the Automator neemt hierom de rol als ‘frontman’ op zich, maar slaagt hier ook niet in, aangezien hij als een zoutzak op het podium staat (iets waardoor zijn rol tijdens het optreden überhaupt een beetje twijfelachtig wordt). Nee, dan deed Kid Koala, die zich tijdens het Deltron-optreden vocaal afzijdig houdt, het een stuk beter. Maar Deltron 3030 heeft gelukkig nog een geheim wapen dat er voor zorgt dat de avond toch nog met een ruime voldoende wordt afgesloten. Na ‘Do You Remember’, het eerste nummer van de toegift klinken er opeens wel hele bekende drums en een kleine seconde later is het duidelijk; Del en Dan’s grootste hit mag niet ontbreken en het publiek is ze dankbaar. ‘Clint Eastwood’ wordt gespeeld. Een grotere troef kan je niet hebben.