Jaarlijst 2013: Daan Krahmer

bill-callahan---dream-river

  1. Bill Callahan – Dream River
  2. Dj Koze – Amygdala
  3. Eefje de Visser – Het Is
  4. Nick Cave & The Bad Seeds – Push The Sky Away
  5. Arctic Monkeys – AM
  6. Arcade Fire – Reflektor
  7. Deerhunter – Monomania
  8. Yuck – Glow & Behold
  9. Hidde van Schie – The Mirror & The Razorblade
  10. Moderat – II

Dertien een ongeluksgetal? Welnee. 2013 was een buitengewoon vruchtbaar muziekjaar waarin de gitaren (nog) iets verder werden teruggedrongen door elektronica en dance, en enorme mediahypes veel aandacht wisten te trekken. In de vijf jaar dat ik nu jaarlijstjes samenstel had ik het niet eerder zo moeilijk als dit jaar. Dat is uiteraard een goed teken: de top zeven uit mijn jaarlijst waren allemaal kandidaten voor plaat van het jaar, maar toch is de keuze op Dream River van Bill Callahan gevallen. Een bedrieglijk eenvoudige americana -plaat waarin de 47-jarige Callahan zich meer dan ooit ontpopt als po?tisch dichter met een indrukwekkend oog voor detail.

Daarnaast domineren in mijn jaarlijst de naar perfectie strevende liedjesplaten, die van begin tot eind lijken te kloppen. In deze categorie vooral het nog altijd groeiende AM van Arctic Monkeys, Monomania van Deerhunter en het fenomenale Push The Sky Away van Nick Cave, een plaat die tot het beste van zijn omvangrijke oeuvre gerekend mag worden. De beste ?plaat van eigen bodem maakte Eefje de Visser met Het Is. Een ingenieuze, Nederlandstalige plaat waar ik niet op uitgeluisterd raak. Ook van Nederlandse bodem: Hidde van Schie. Een (beeldend)kunstenaar die voor zijn spaarzame dubbeldebuut de akoestische gitaar oppakte.

Verder maakte Yuck 2.0 met? Glow & Behold de meest ondergewaardeerde plaat van het jaar en was alle opwinding rondom Arcade Fire naar mijn inzicht terecht. Reflektor een ambitieuze, vernieuwende en bij vlagen briljante plaat die angstaanjagend vaak zijn weg naar de cd-speler vindt. Ook nog in mijn jaarlijst: twee vooruitstrevende dance-albums. Moderat en Dj Koze sloegen, ieder op hun eigen manier, een grensverleggende brug tussen techno en pop. Vooral Amygdala van Dj Koze is een grensverleggende plaat die zijn gelijke (nog) niet kent.

Tot slot – om mijn jaarlijst compleet te maken:
Nummer van het jaar: Arcade Fire – Reflektor.
Concert van het jaar: Nick Cave & The Bad Seeds @ HMH, 17 nov.
Festival van het jaar: Best Kept Secret.
Live-registratie van het jaar: Nils Frahm – Spaces.
Heruitgave van het jaar: Bob Dylan – Another Self Portrait.