Jaarlijst 2013: Michelle Westhoeve

laura-marling-once-i-was-an-eagle-1024x1024

  1. Laura Marling – Once I Was An Eagle
  2. Lady Lamb The Beekeeper – Ripely Pine
  3. London Grammar – If You Wait
  4. CHVRCHES – The Bones Of What You Believe
  5. Arctic Monkeys – AM
  6. Kurt Vile – Wakin’ On A Pretty Daze
  7. Torres – Torres
  8. Volcano Choir – Repave
  9. Eleanor Friedberger – Personal Record
  10. Rhye – Woman

Het was dit jaar lastig kiezen met zoveel mooie platen, maar wie er op nummer 1 zou komen was voor mij meteen wel duidelijk. Laura Marling verdient die plek op mijn lijst, totaal ongehinderd door ook maar enige concurrentie. Haar prachtige vierde album is ruim een uur lang genieten, van de vier samenvloeiende openingsnummers tot en met het intense ‘Saved These Words’. Als fervent Marling-adept ben ik heel blij met deze plaat, die voor mij het onbetwiste beste album van het jaar is.

Ook mijn nummer 2 is zo’n heftige folkplaat van een dame die niet bang is voor wat rauwe emoties. Lady Lamb the Beekeeper verdient niet alleen de prijs voor vreemdste artiestennaam (in het dagelijks leven heet ze Aly Spaltro), maar ook die voor het indrukwekkendste debuut. Lady Lamb schreeuwt, fluistert, is weemoedig maar ook woedend. Haar liedjes zitten knap in elkaar en ik kan niet wachten tot ik het live mag gaan beluisteren.?Torres op nummer 7 is ook zo’n debutante met gitaar en gevoelens, al gaat MacKenzie Scott iets meer de grunge-kant op. Keihard wordt afgewisseld met breekbaar zacht, de teksten zijn heftig, en van wat ik meekreeg op London Calling zit het live ook dik in elkaar.

London Grammar komt op 3 met hun heerlijke Florence-meets-the-xx-achtige muziek. Hannah Reid is een formidabele zangeres en If You Wait staat vol met fijne triphoppy nummers. Zelfs alle bonustracks zijn het beluisteren meer dan waard. Tegenpool van Hannah Reids warme stem is de zangeres Lauren Mayberry van CHVRCHES, die met haar ijle hoge stem perfect past bij de kristalheldere synthpop van het Schotse trio. The Bones Of What You Believe staat vol met dansvloerwaardig materiaal en is een sprankelend debuut om trots op te zijn.

Niet iedere plaat op deze lijst is een debuutalbum: op 5 komen Arctic Monkeys met alweer hun vijde studioplaat. Hij moest even bij me landen, maar toen besefte ik wat voor geweldigs ik in iTunes had staan: gelikte rock-‘n-roll met zwoele achtergrondkoortjes, maar ook zware gitaardreunen. Ontzettend aanstekelijk, ontzettend fijn. Deze heeft al heel wat keren op repeat gestaan.
Nog zwoeler en sexyer is nee-het-is-geen-vrouw Rhye, dat met Woman de genderbending award van het jaar wint. Je zou bijna denken dat Sade verleidelijk aan het zingen is op een indie R&B-plaat, maar Rhye is toch echt een duo van twee heren…

Volcano Choir is gelieerd aan Bon Iver en gooit daarmee dus automatisch hoge ogen. Repave staat vol met het beste van beide Bon Iver-albums, intens en met liefde gespeeld. Erg mooi. Ook mooi is de wakker wordende Kurt Vile, die dit jaar een perfect loom album heeft afgeleverd. Heerlijke gitaarlijnen overspoelen je en brengen je in een soort droomtoestand. Erg, erg goed.
Iets actiever is dan Eleanor Friedberger met haar persoonlijke album, waarop ze het soort catchy gitaarliedjes schrijft waar Belle & Sebastian alleen maar van kunnen dromen. Zowel tekstueel als muzikaal klopt alles als een bus, en het blijft inderdaad toch persoonlijk.

Een geweldig muziekjaar dus, en dan heb ik het nog niet eens over Los Campesinos!, Phosphorescent, Foals, Elephant Stone en Vampire Weekend die de top 10 net misten. En wat te denken van de vaderlandse muziek: Pien Feith en Jacco Gardner lieten me dit jaar inzien dat Nederlandse muziek heel wat interessanter is dan ik dacht. Ik ben dus zeer tevreden over 2013, maar kijk stiekem alvast ook erg uit naar 2014 met releases van o.a. Warpaint, St. Vincent en Temples.