Jaarlijst 2013: Matthijs Punt

Portugal. The Man - Evil Friends

  1. Portugal. The Man – Evil Friends
  2. Arcade Fire – Reflektor
  3. Vampire Weekend – Modern Vampires Of The City
  4. CHVRCHES – The Bones Of What You Believe
  5. Arctic Monkeys – AM
  6. James Blake – Overgrown
  7. Apparat – Krieg Und Frieden (Music For Theatre)
  8. Volcano Choir – Repave
  9. Lady Lamb the Beekeeper – Ripely Pine
  10. Kurt Vile – Wakin On A Pretty Daze

Na zeven voorafgaande albums vol onorthodoxe neo-psychedelica zou volgens velen Portugal. The Man op het achtste album,?Evil Friends,?te commercieel zijn geworden. Befaamd producer Danger Mouse zou hier zijn aandeel in hebben gehad. Toegegeven, de band is wellicht iets van hun roots afgeweken, maar heeft daarmee wel een nieuwe, toegankelijkere sound. Maar wat voornamelijk voor de nummer één-positionering in mijn top tien heeft gezorgd, is de buitengewone veelzijdigheid die het album kent. Het album lijkt moeilijk in hokjes te plaatsen en blijft de aandacht trekken. Commercieel of niet, Evil Friends is mijn nummer één.

Aangezien het hier geen albumrecensie betreft wil ik inhoudelijk?niet te veel op rest van de platen ingaan. Wel even aandacht aan Arcade Fire?en?Vampire Weekend, waar ik?dit jaar eindelijk maar eens écht aan begonnen ben. Dat deze twee albums de top drie voor mij complementeren laat zien dat ik natuurlijk veel te laat aan deze bands begonnen ben. Hype?CHVRCHES?was voor mij, ook nadat het live wat minder bleek, de fijnste nieuwkomer van het jaar.?Wellicht had ook ik nog net iets meer van hun debuutplaat?The Bones Of What You Believe verwacht, maar desondanks is het een meer dan behoorlijk visitekaartje.

Opvallend is dat CHVRCHES, samen met Lady Lamb the Beekeeper, ook gelijk de enige debuterende artiesten binnen mijn top tien zijn. De lijst wordt aangevuld met artiesten die al wat langer mee gaan. Het lijkt er hierbij op dat James Blake, Arctic Monkeys en Justin Vernon?(Volcano Choir)?bij mij niet veel verkeerd kunnen doen.?Apparat?is misschien een beetje de vreemde eend in de bijt. Zijn laatste album?Krieg und Frieden (Music for Theater)?heeft er dan ook lang over gedaan om mijn waardering te winnen. De muziek neigt soms naar kamermuziek of zelfs white noise, wat niet onmiddellijk het meest toegankelijke geluid voortbrengt. Na veel luisteren wordt het album eigenlijk steeds spannender en zo heeft het een plek in mijn top tien veroverd.

Tot slot ben ik eigenlijk nog maar net aan Kurt Vile begonnen, maar deze plaat maakt nu al zodanig indruk dat hij mijn top tien mag besluiten. De plaat heeft artiesten als !!! (spreek uit chk chk chk), Cloud Control, Wooden Saints?en Disclosure?net buiten de top 10 doen laten vallen.