John Coffey @ Tivoli de Helling, Utrecht

Nederlands hardste band John Coffey sluit een bijna anderhalf jaar durende zegetocht af in de Utrechtse Tivoli de Helling. Het vijftal neemt even wat tijd vrij, maar wil tijdens deze thuisshow de periode die bij Bright Companions hoort in stijl afsluiten. Hiervoor zijn vrienden Psycho 44 en Tim Vantol opgetrommeld.

Eerstgenoemde van de twee supports missen we, maar we zijn precies op tijd voor de ‘Nederlandse Frank Turner’: Tim Vantol. Natuurlijk is dat een makkelijke vergelijking om te maken, maar dat komt grotendeels door het feit dat Vantol niet uit de schaduw van de Britse punktroubadour weet te stappen. De half uur durende set is prima vanavond, ondanks dat we het allemaal al een keer eerder gehoord hebben weet hij het publiek te overtuigen. En dat is vanavond meer dan voldoende.

Drummer Carsten Brunsveld vertelde in een interview van ruim een jaar geleden dat Bright Companions over de band gaat: “Fuck it, het gaat over ons!” De heren hebben de ruim veertig minuten durende tour de force weten te vertalen naar een brute liveshow en weten dat vanavond eens te meer te laten zien. Meer dan tijdens eerdere shows gaat het gas er gelijk op en waar het publiek tijdens de supportacts nog wat voorzichtig was is het nu dringen geblazen.

Vanaf de allereerste noot is de mosh los en zijn de crowdsurfers niet meer bij te houden. Soms gaan ze voorzichtig het podium af, maar vaker landen ze met een noodgang in het publiek. Soms met z’n vieren tegelijk en een enkele keer na een sierlijke salto. Dat dit niet voor iedereen even prettig is, blijkt als er halverwege de set een jongeman met ambulance afgevoerd moet worden.

Soundwise klinkt de band snaarstrak, het vijftal valt op geen foutjes te betrappen. Vocalist David Achter de Molen leeft zich andermaal uit op het podium en duikt meermalen het publiek in. Ook muzikaal viel er niets te klagen, de band perste er weergaloze versies van ‘Featherless Readheads’, ‘Oh, Oh, Calamity’ en ‘Dirt & Stones’ (ook akoestisch!) uit. Als de toegift dan aangebroken is scandeert het publiek om ‘Romans’, waarna de band eerst nog tijd vindt voor ‘The Well’ en Nirvana-cover ‘Breed’. Hierna is het echt tijd om “Miles to the end of the road we walk” te scanderen en de winterstop in te luiden met ‘Romans’. John Coffey staat als een huis de Tivoli de Helling werd vakkundig afgebroken.