Jaarlijst 2013: Arthur Matze

push-the-sky-away

  1. Nick Cave & The Bad Seeds – Push The Sky Away
  2. Sigur Rós – Kveikur
  3. Cult Of Luna – Vertikal
  4. The Flaming Lips – The Terror
  5. The Dillinger Escape Plan – One Of Us Is The Killer
  6. Deafheaven – Sunbather
  7. The National – Trouble Will Find Me
  8. Justin Timberlake – The 20/20Experience (Part 1)
  9. Ghost – Infestissumam
  10. Karnivool – Asymmetry

2012 was wat mij betreft een verschrikking in releases, zo had ik vorig jaar dus ook de grootste moeite om genoeg leuke platen bij elkaar te rapen. Dit jaar daarentegen was wat mij betreft een groot succes. Van tevoren keek ik al uit naar veel releases, waarvan sommigen helaas flink tegen vielen, en andere waren nog beter dan gehoopt. Zo heeft Karnivool het helaas moeten bekopen met een tiende plek. Asymmetry is een prima album, maar het komt in geen mijlen in de buurt van hun vorige werk. Daarnaast keek ik uit naar Doris, het debuut?van Earl Sweatshirt, maar dat album heeft me tot op heden niet weten te grijpen. Op het gebied van hiphop is er dit jaar sowieso maar weinig wat mijn aandacht heeft weten vast te houden. Een enkel liedje is wel blijven plakken, maar geen hele albums.

Mede dankzij het vertrek van slaggitarist Mick Harvey hebben Nick Cave & The Bad Seeds de plaat van het jaar afgeleverd. De Bad Seeds besloten geen nieuwe slaggitarist te zoeken en zo ruimte open te laten voor meer experiment. Dit is overduidelijk terug te horen op Push The Sky Away, en deze plaat is wat mij betreft dan ook een van de beste van het gehele Bad Seeds-oeuvre. Een grote ontdekking voor mij dit jaar was Cult Of Luna, een band waar ik al heel vaak over gehoord had, maar pas dit jaar besloot ik in het post-metalbootje van deze Zweden te stappen. Vertikal is een dijk van een plaat, en met name de productie tilt het geheel naar een hoger niveau.

Een beetje een buitenbeentje op de lijst is Justin Timberlake. Hoewel ik helemaal niks heb met het R&B-genre, is The 20/20 Experience zeker een plaat waar ik veel naar luister. Helaas is deel twee van deze plaat me een stuk minder bevallen, en die reken ik hier dan ook zeker niet bij. Ook The Flaming Lips lijken in eerste instantie niet goed thuis te horen tussen mijn overwegend harde en sombere platenkeuze dit jaar. Maar de titel The Terror geeft al aan dat dit geen doorsnee Flaming Lips-plaat is. Dit album is tekstueel doordrenkt van wanhoop en dramatiek, en de muziek hebben ze daar op hun unieke Flaming Lips manier prachtig op weten af te stemmen. Absolute luistertip van het album is het nummer ‘Try To Explain’.

Zoals ik al aangaf was 2013 een heerlijk jaar in releases, en zo zijn er dus ook een flink aantal platen die helaas net buiten de boot vallen op dit lijstje, maar eigenlijk niet onderdoen voor de rest. De bands die in mijn ogen nog zeker een vernoeming verdienen zijn Foals, Intronaut, Protest The Hero, en Russian Circles. En omdat ik het album pas een paar dagen geleden ontdekt heb, staat ook Climax van het Finse Beastmilk er niet op. Ik verwacht echter dat dit album, wat bestaat uit een soort mix tussen The Misfits en Joy Division, lang zal blijven hangen, en het verdient daarom een voorwaardelijk elfde plekje op op mijn lijst.?2013 bezorgde mij een flink aantal nieuwe ontdekkingen, en met een beetje geluk zetten deze ontdekkingen zich voort in 2014.