Jaarlijst 2013: Tim van Meurs

arcade-fire-reflektor-cover-500x500 (1)

  1. Arcade Fire – Reflektor
  2. Kanye West – Yeezus
  3. Arctic Monkeys – AM
  4. Portugal. The Man – Evil Friends
  5. Vampire Weekend – Modern Vampires of the City
  6. James Blake – Overgrown
  7. Atoms for Peace – AMOK
  8. The Knife – Shaking the Habitual
  9. Cloud Control – Dream Cave
  10. Foxygen – We Are the 21st Century Ambassadors of Peace and Magic

2013?was het jaar van?Arcade Fire, ondanks dat hun vierde album?Reflektor pas ver in de tweede helft van het jaar uitkwam. Toch zou geen enkele andere act dit jaar mijn lijstje kunnen toppen. Lijstjes, beter gezegd, want naast deze lijst pronken de Canadezen ook aan de top van mijn beste nummer (‘Reflektor’) en beste concert (in Brussel) van het jaar. Door de intense promotie zijn de verwachtingen gigantisch hoog geworden, maar ook volledig ingewilligd (en wellicht zelf overtroffen). Maar hopen dat de Pinkpopweide het volgend jaar net zo waardeert.

De?runner-up is weer een heel ander verhaal. Door het geweldige?My Beautiful Dark Twisted Fantasy waren ook de verwachtingen van het nieuwe?Kanye West album vrij hoog, maar op het eerste gehoor werden deze totaal niet bereikt. Te agressieve beats, belachelijke en nutteloze samples, onoprecht klinkende boosheid; nee,?Yeezus kon me weinig bekoren. Toch trok iets me steeds terug naar het album en bij elke luisterbeurt groeide de liefde voor het album.?Yeezus staat niet op de tweede plek vanwege zijn kwaliteit, want albums die lager op de lijst staan zijn zonder twijfel beter, maar door de groei die het album heeft doorgemaakt kan het niet anders dan deze plek dubbel en dwars verdienen.

Met?AM is?Arctic Monkeys eindelijk weer terug met een écht goed album, na het mijns inziens wat matige?Humbug en het te QOTSA-achtige?Suck it and See. ‘R U Mine’ was al langer een persoonlijke favoriet en met ‘Do I Wanna Know’ is er misschien wel een nieuw nummer-1-Arctic-Monkeys-nummer opgedoken.

Op mijn werk werd?Portugal. The Man‘s?In the Mountain, In the Clouds al flink grijsgedraaid. Afwisseling kwam daarin in de vorm van?Evil Friends,?dat wellicht nog wel poppier en toegankelijker is dan zijn voorganger, maar toch nog lekker eigenzinnig klinkt op de manier waarop de band het al jaren doet. Ditzelfde geldt eigenlijk voor?Vampire Weekend, die met?Modern Vampires of the City?wel volwassener zijn geworden, maar nog steeds hun eigen, blanke rijkeluisgeluid houden.

De plek voor James Blake?is nog steeds een puntje waarover ik regelmatig met mezelf in discussie ga. Het album is voor jaarlijstjes naar mijn idee namelijk waarschijnlijk te vroeg uitgekomen, wat nu zorgt voor een lagere plek. Dat Overgrown?erin moet staan staat buiten kijf, maar de plaats blijft een dilemma. Vandaar dat hij nu veilig in het midden staat.

Ook?The Knife mag dit jaar niet ontbreken. Het meest beluisterde album dit jaar volgens Last.fm is?hun Deep Cuts?geweest en met?Shaking the Habitual?van dit jaar heeft het Zweedse duo een even ambitieus als verwarrend album gemaakt. Toegegeven; nummers als ‘Old Dreams Waiting To Be Realised’ of “Fracking Fluid Injection’ zouden nooit in een jaarlijstje mogen, maar ‘Full of Fire’, ‘Without You My Life Would Be Boring’ en ‘Ready to Lose’ maken veel goed.

Over?Cloud Control valt weinig te zeggen. Met?Dream Cave heeft de band simpelweg een geweldig vervolg op hun debuut?Bliss Release uitgebracht en door dit jaar live wederom te overtuigen hebben ze een plekje (bijna) onderaan mijn jaarlijst verdient.

Wat wellicht het meest opvalt ten opzichte van vorig jaar is het vrijwel ontbreken van debuutalbums. Waar vorig jaar nauwelijks gevestigde namen mijn lijst vullen, staan er nu eigenlijk geen échte debuutplaten in. Atoms for Peace‘s AMOK kan eigenlijk geen debuut worden genoemd als we kijken welke namen eraan meewerken en?Take the Kids of Broadway van?Foxygen?duurde al dusdanig lang dat het niet echt meer als ep gezien kan worden.