Jaarlijst 2013: Daniël De Borger

Dynasty_-A-Star-In-Lifes-Clothing_

  1. Dynasty – A Star in Life’s Clothing
  2. Jenny Hval – Innocence Is Kinky
  3. A Place to Bury Strangers – Strange Moon
  4. Janelle Monáe – The Electric Lady
  5. Ed Askew – For The World
  6. Oddisee – The Tangible Dream
  7. Foxygen – We Are the 21st Century Ambassadors of Peace & Magic
  8. David Lang – Death Speaks
  9. Fuzz – Fuzz
  10. Califone – Stitches

**Klik op de titel voor het luisteren van soundbites

2013 was een buitengewoon goed muziekjaar. Volgens velen beter dan 2012. Een jaar waarin Nick Cave & The Bad Seeds na 5 jaar afwezigheid op fenomenale wijze terugkeerden op het muzikale toneel; een jaar waarin Portishead in een (gezien de opkomst) veel te kleine tent op het Best Kept Secret Festival lieten zien waarom ze nog steeds aan de top staan, dan wel thuishoren. Dit zijn slechts 2 mooie herinneringen aan hetgeen deze rijk gevulde 12 maanden in petto hadden. Ook deze keer viel het me weer zwaar om tot een lijstje van 10 favorieten te komen. Heel veel goede platen moeten helaas schitteren door afwezigheid. De volgorde mag verder met een korreltje zout genomen worden.

Op de eerste plaats staat een van de in mijn ogen grootste verassingen van 2013 op hip hop gebied. Het is redelijk onbegrijpelijk waarom deze uit Tampa (FL) afkomstige Dynasty?vooralsnog vrijwel geheel under the radar is gebleven. Met haar debuut zal ze ongetwijfeld nog heel wat potten gaan breken het komende jaar. Ook de tweede langspeler van de Noorse Jenny Hval mocht niet in mijn lijstje ontbreken. Met het experimentele Innocence Is Kinky, waarvoor ze samenwerkte met John Parish, weet ze te verassen – de zintuigen te prikkelen en te ontroeren.

Eerder dit jaar kondigde noise-/shoegaze band A Place To Bury Strangers aan een EP met Dead Moon covers uit te brengen. Het resultaat klinkt hard, bijna harder dan we gewend zijn van APTBS en is een directe aanval op de trommelvliezen, dus weet waar je aan begint. Een indrukwekkende EP om in de collectie te hebben. Op vier een vrouw die zowel live als op plaat wist te imponeren dit jaar. Met The Electric Lady liet de eigenzinnige neo-soul artieste?Janelle Monáe zien ook een sterk tweede album te kunnen uitbrengen. Haar optreden in People’s Place eerder dit jaar staat tevens in mijn top 10 van beste optredens van 2013.

Ed Askew is een beetje de cultfiguur uit mijn lijstje. In 1968 maakte hij zijn veel geprezen en memorabele debuut met een plaat vol experimentele folk. Na enkele decennia afwezigheid bracht hij eind jaren 90 weer een nieuw album uit en kreeg zijn muzikale carrière?een vervolg. Anno 2013 keert hij wederom terug met For The Word, een plaat vol emotie, een waar je een brok van in de keel krijgt. Een plaat om intens te koesteren. ?Oddisee?daaropvolgend is ook weer een goed voorbeeld van een groot talent dat zich ietwat onder het oppervlak voortbeweegt. Ten onrechte als je het mij vraagt. Als producer gooit de man hoge ogen, maar ook als rapper mag hij het predikaat ‘fenomenaal’ opgeplakt krijgen. In 2012 won hij al de iTunes Hip-Hop Album of the Year Award. Ook op mixtape?The Tangible Dream is goed te horen waarom.

De muzikale invloeden van Foxygen, de volgende naam uit mijn lijstje, mogen duidelijk zijn. Lou Reed en Mick Jagger zijn van die namen die zoal komen bovendrijven bij het luisteren naar de muziek op We Are the 21st Century Ambassadors of Peace & Magic. Geen vernieuwende plaat, maar wel buitengewoon fijn luistermateriaal. ?Death Speaks van David Lang mag ook niet ontbreken in mijn top 10. Een uniek album vol modern klassieke muziek, waarop Lang samenwerkt met onder meer Bryce Dessner, Nico Muhly, Owen Pallett and Shara Worden van My Brightest Diamond. Verstilde pracht.

Ty Segall gooide ook dit jaar weer hoge ogen bij mij met zijn Fuzz project. Met het gelijknamige album leverde hij een heerlijke rauwe hardrockplaat af, vol zware gitaarriffs die fans van onder meer Blue Cheer, Black Sabbath en Jimi Hendrix op hun wenken weten te bedienen. Als sluitsteen van mijn jaarlijst is daar Califone met Stitches. Een prachtige soundtrack voor de herfst die opvalt door het warme ‘analoge’ geluid. Ook tijdens de koude winterdagen lang geen slechte keuze.