Son Lux @ Rotown, Rotterdam

De muziek van Son Lux laat zich niet makkelijk omschrijven. Ryan Lott, zoals deze meneer in het dagelijks leven heet, is componist (hij deed de soundtrack voor actiefilm ‘Looper’) en vormt samen met Sufjan Stevens en hiphopartiest Serengeti het trio Sisyphus. Dat sprookjesachtige van Sufjan Stevens hoor je ook zeker terug in de muziek van Son Lux, maar je hoort onder andere ook hiphopbeats en kerkkoren. Toch zijn al deze invloeden vakkundig samengesmeed tot toegankelijke en meeslepende popsongs. Vorig jaar kwam zijn derde plaat Lanterns uit, waarmee hij wat meer door lijkt te breken. Rotown is in ieder geval goed gevuld vanavond.

img_4981

En tegenover die menigte staan dan drie bebrilde, enigszins nerdy jongens die meteen het gas volledig intrappen. De band begint met ‘Alternate World’, ook de opener van Lanterns. Lott zit er meteen middenin: hij maakt dramatische gebaren als hij zingt, drukt toetsen in alsof hij wordt overstelpt door emotie en danst en beweegt onophoudelijk mee met de beats.

Ook de drummer is beweeglijk. Als een bezetende ramt hij erop los. Hij drumt met een koptelefoon op, maar dat komt hier de muziek juist ten goede. Voor de complexe en onvoorspelbare ritmes die hij eruit gooit, heb je wel een paar colleges wiskunde en een hoge dosis concentratie nodig. De bekkens storten op een gegeven moment neer en de drumstokjes vliegen door de lucht, maar desondanks is iedere klap precies raak.

img_4793-2

De koren, violen en blazers van de plaat zijn er vanavond niet bij. Son Lux heeft het vooral van de loops en laptops, maar is ook niet bang om keihard te spelen en enorme muren van gitaargeweld op te bouwen. De gitarist springt alvast op en neer en als het publiek ietsje enthousiaster was geweest, waren er zelfs een paar gelegenheden voor een heuse pit. Son Lux is vanavond echter niet alleen een rockband, maar produceert ook hiphop en zeer dansbare elektronica, waarbij veel ruimte is voor uitgesponnen jams en experiment. Ruimte voor gevoelige ballades is er ook: ‘Stay’, een ‘oldie but goodie’ volgens Lott, krijgt heel de zaal stil en hij zelf klinkt alsof hij bijna in tranen uitbarst.

img_5204

Gelukkig is de beste man (die er overigens niet veel ouder uitziet dan 20) ook nog blij. Hij danst enthousiast, doet zelfs een paar pasjes die aan jumpstyle doen denken en zegt zijn eerste bezoek aan Rotterdam erg leuk te vinden. Het publiek wordt ook vooral uitgenodigd om na de show ‘hello’ te komen zeggen. Maar dat waren weer genoeg praatjes. Lott is vooral in zijn element als hij kan spelen en helemaal op kan gaan in de muziek. Af en toe lijkt hij zelfs bezeten: hij trilt, schreeuwt zijn teksten uit en zijn handen vliegen razendsnel over de toetsen, zonder dat hij het zelf door lijkt te hebben. Geweldig om naar te kijken, geweldig om naar te luisteren.

img_4930

De toegift, een kaalgestripte versie van ‘Lanterns Lit’, doet Lott in zijn eentje. Zijn stem breekt bijna en de zaal durft niet te ademen. Na al dat experimentele geweld is dit een heel andere kant van Son Lux, maar daarom niet minder geweldig. Rotown kan hiermee terugkijken op een bezield concert van een enorm veelzijdige band. Een goede start van het concertjaar.

Tekst: ?Michelle Westhoeve
Fotografie: ?Leonie Poot