Son Lux @ Merleyn, Nijmegen

Ryan Lott heeft het maar druk: naast een filmsoundtrack en een hiphopproject met Sufjan Stevens vond de New Yorker het vorig jaar tijd om zijn derde album?Lanterns uit te brengen. Dit keer niet na vier jaar puzzelen (debuutalbum?At War With Walls & Mazes) of 28 dagen eenzame opsluiting (tweede album?We Are Rising), maar na een gezond opname-proces van enkele maanden. Het experimentele?Lanterns?staat vol alternatieve hiphopbeats, kerkkoren, slimme gitaarriffjes, trompetpartijen en andere gastbijdragen. Op voorhand geen gemakkelijke opgave om tot een liveoptreden om te smeden. In Merleyn komt Son Lux – de podiumnaam van Ryan -?vanavond dicht in de buurt.

Voorprogramma?Koschka verdient een eervolle vermelding. De Pools-Nederlandse zangeres zet meteen de experimentele toon met een aantal ferme uithalen. Met haar keyboard en elektronica gaat ze af en toe de kant van James Blake op, terwijl gevoeligere pianoliedjes aan Feist en Moonface doen denken. Haar poging om de Grote Prijs van Nederland te winnen strandde vorig jaar al vóór de finale, maar de tegenwoordig in Arnhem woonachtige zangeres laat vanavond met haar frisse on-Nederlandse geluid een prima indruk achter.

Net als een dag eerder in Rotterdam bestaat Son Lux vanavond uit drie man. De gelaagdheid die?Lanterns zo kenmerkt is er live deels. Zelf doet Ryan Lott live een?Youth Lagoon: hij tovert effecten, loops en hele blazersecties uit zijn electronica. Hier en daar missen we een kerkkoor of een gastbijdrage als die van Peter Silberman op ‘No Crimes’, het tweede nummer van vanavond. Het wordt gecompenseerd door live-gitaar en live-drums. Die drums maken van het op plaat zo intiem huilerige ‘Easy’ live een genadeloze Wu-Tang Clan-achtige hiphoptrack, waarvan alleen nog zinnen als “pull out your heart / to make the being alone easy” verraden hoe het oorspronkelijk bedoeld was.

Ook met het heerlijk spacende ‘Wither’ (van?At War With Walls & Mazes) en afsluiter ‘Lost It To Trying’ (Lanterns) verdient Son Lux bewondering voor de live-uitvoering. Minder is de keuze voor enkele ballads op de setlist, die vooralsnog wat te kitscherig overkomen om de vergelijking met Sufjan Stevens aan te kunnen gaan. ‘No Crimes’ verleidt een toeschouwer tot de opmerking dat Ryan Lott wel erg als Brandon Flowers (The Killers) klinkt wanneer hij uithaalt. Opvallende afwezige op de setlist is bovendien plaat-afsluiter ‘Lanterns Lit’, die Ryan deze tour steevast solo vertolkt als toegift. Een herkansing dient zich deze zomer aan: na afloop verklapt Son Lux op het jaarlijkse Valkhof Festival te zullen spelen. Vanavond geeft alvast reden genoeg om daar naar uit te kijken.