Edward Sharpe & The Magnetic Zeros @ Paard van Troje, Den Haag

Als het aan Alexander Ebert had gelegen vanavond, dan had Paard van Troje geen podium nodig gehad. De frontman van het folkcollectief Edward Sharpe & the Magnetic Zeros betrekt het liefst zo veel mogelijk mensen in zijn muziek. Het is overduidelijk dat de band niet alleen komt om hun muziek te laten horen, maar om het publiek op te laten gaan in de muziek en gezamenlijk een ervaring te bouwen die de zaal vult met een Woodstock-achtig gevoel van harmonie.

Voor aanvang is “het liedje uit die ene Ikea-reclame” het favoriete onderwerp van gesprek. Maar vanavond hoeft niemand fan te zijn. Het is eenvoudig, Edward Sharpe & the Magnetic Zeros zorgen voor een avond die meeslepend en uitnodigend is, fan of geen fan. Natuurlijk worden de hitjes enthousiast ontvangen, maar de momenten dat Ebert het publiek bespeelt lijken de avond te maken. Tijdens muzikale intermezzo’s gaat Ebert op zoek naar het publiek, laat het regelmatig aan het woord en speelt verzoeknummertjes, wat het hippiegehalte eigenlijk alleen maar opschroeft.

Muzikaal lijdt het optreden niet onder de aandacht die het collectief aan het publiek schenkt. Hoogtepunt lijkt freak gospel ‘I Don’t Wanna Pray’, waarbij elk couplet door een ander bandlid (en één door iemand uit het publiek) wordt gezongen. Elke zanger wordt met enthousiast gejoel ontvangen en de band toont ook nog eens over een aantal multi-talenten te beschikken.

Vreemde eend in de bijt lijkt vanavond het nummer ‘Motion Animal’, waar door Mark Noseworthy of “Crash” de vocals verzorgd worden. Dit nummer klinkt opvallend groovy voor een set vol met alt-country en communal folk. Het nummer zorgt voor wat variatie naar het einde van de set, waarna we niet heel lang meer hoeven te wachten totdat hit ‘Home’ wordt ingezet. Wanneer ook tijdens dit nummer het publiek nog hun verhaal mag doen, begin je toch te twijfelen aan de echtheid van de interesse in het publiek die het collectief laat zien.

De band sluit af met het spelen van het breekbare nummer ‘Brother’, waarbij alle bandleden die niet spelen een zitplaats op het podium zoeken. Alexander Ebert, Jade Castrinos en tourgitarist Nico Aglietti nemen vooraan op de luidsprekers plaats in een soort kampvuursetting. Na een enigszins bombastisch optreden laat het collectief het publiek tot rust komen, om ze daarna naar huis te laten gaan.

Normaal kunnen onderbrekingen van een concert of zelfs een nummer erg storend werken en een bepaalde vibe wegnemen. Edward Sharpe & The Magnetic Zeros lijkt het vanavond te kunnen maken, het voegt zelfs iets toe aan de avond. De communal music community lijkt niet alleen door middel van de muziek te raken, maar weet een volledige sfeer te cre?ren die zelfs de mensen die dankzij Ikea in de zaal staan weet mee te nemen.

Setlist:

1.???? Man On Fire
2.???? If I Were Free
3.???? 40 Day Dream
4.???? I Don’t Wanna Pray
5.???? If You Wanna
6.???? When You’re Young
7.???? A Million Years
8.???? Carries On
9.???? All Wash Out
10.?? Fire Water (The River of Love)
11.?? Motion Animal (Crash on vocals)
12.?? Truth
13.?? Up From Below
14.?? Home
15.?? Brother