St. Vincent @ Paradiso, Amsterdam

St. Vincent kronkelt over het podium. Ademloos hijgt ze de tekst van ‘Krokodil’ in de microfoon, terwijl ze zichzelf heen en weer slingert, wankelt op haar hoge hakken en wild met haar armen beweegt. Eerder deze avond deed ze nog keurige robotdanspasjes, maar nu lijkt er kortsluiting in de bedrading te zijn ontstaan. Als er een psychiater in de zaal was geweest, had hij Annie Clark geheid meegesleept naar een inrichting.

01 - St. Vincent

Het is tekenend voor de show die St. Vincent vanavond in Paradiso geeft: er is niet alleen veel interessants om naar te luisteren, maar ook visueel is het een spektakel. Er worden ontzettend veel nummers van vierde album St. Vincent, dat 24 februari uitkomt, gespeeld. Dat kan vervelend zijn voor het publiek, zoveel onbekende nummers, maar de originaliteit van de muziek en de begeleidende show met dansjes maken het tot een zeer interessant optreden.

02 - St. Vincent

Een beetje gemaakt is het overigens wel. Al vanaf het moment dat ze opkomt trippelt Clark, gekleed in Viktor&Rolf, rond als een verwarde robot en valt geen seconde uit die rol. De gitaarkunstenares heeft een complete choreografie, al dan niet met bandlid Toko Yasuda, en laat de show op de juiste momenten even ontsporen. Zo rolt ze na het nieuwe ‘I Prefer Your Love’ en ‘Cheerleader’, gespeeld vanaf een roze piramide midden op het podium, in slow motion van het ding af met dramatische bewegingen.

Interactie met het publiek is er alleen in de vorm van drie keer een set ingestudeerde maar toch grappige aannames over het publiek. Zo neemt ze aan dat de toeschouwers vroeger vuurtjes bouwden met vergrootglazen, en negen uur moesten wachten tot de brand eindelijk ontstak. ‘And then you became afraid…’ Gelukkig heeft ze zelf ook door dat ze hier een gemaakte show weg staat te geven: ze vraagt de zaal ook of ze soms naar hun ledematen kijken en denken dat ze robotic zijn. Dat relativeert de boel weer een beetje. Ook Clarks brede lach die af en toe doorbreekt maakt het geheel net een tikje spontaner.

03 - St. Vincent

Maar goed, ook als je je ogen dichtdoet heb je een fantastisch concert te pakken. Clark vuurt een hele lijst nummers op ons af, met zeer veel nieuw werk dat wordt afgewisseld met oudjes als ‘Marrow’, ‘Cruel ‘ en een intens ‘Black Rainbow’. Die laatsten hebben een kleine make-over gekregen, zodat het geheel vernieuwend aanvoelt. Maar ook de nieuwe nummers stelen de show en laten het publiek dansen. Zo te horen is de nieuwe plaat geweldig: er zijn gitaarsolo’s, er is engelenzang, er is opzwepende percussie en dit alles wordt overgoten met een heerlijk sausje van die karakteristieke weirdness waar Clark zo goed in is. Voeg daarbij haar virtuoze gitaarspel en een strak spelende band en je avond is compleet.

04 - St. Vincent

Na het ontspoorde ‘Krokodil’ wil het laaiend enthousiaste publiek natuurlijk nog een toegift, en die komt in de vorm van een ijzingwekkend mooi ‘The Bed’ en het lichtelijk atonale ‘Your Lips Are Red’ van St. Vincents eerste album. Deze laatste krijgt een nieuwe uitvoering met veel gitaaruitbarstingen waarbij Clark haar instrument helemaal sloopt. Het is de hekkensluiter van een geweldige setlist, die weliswaar lang was, maar nooit ook maar een momentje saai werd. Een fenomenaal optreden van een ontspoorde robot.

Tekst: Michelle Westhoeve
Fotografie: Remco Brinkhuis