Summer Darkness 2014 Winter Edition

Er gaat veel veranderen in Utrecht. Met de komst van het muziekcentrum TivoliVredenburg zal de zaal aan de Oudegracht definitief haar deuren sluiten. Dat zal ergens eind mei, begin juni gebeuren. Natuurlijk heeft dat een grote impact op het jaarlijkse Summer Darkness-festival dat in de binnenstad van Utrecht plaats vindt. Dit is ook de reden dat Summer Darkness ?in 2014 niet plaats zal vinden. De liefhebbers van dit festival krijgen gelukkig de kans op een alternatief: Summer Darkness 2014 Winter Editie, dat voor de allerlaatste keer in de zaal aan de Oudegracht gehouden wordt. Tevens is dit het twintigjarige bestaan van de Cyberia dark underground dansavond. Reden voor een feest.

De laatste Summer Darkness in de zaal aan de Oudegracht
De laatste Summer Darkness in de zaal aan de Oudegracht

De organisatoren hebben het groots aan willen pakken, waarschijnlijk omdat ze het gevoel hebben dat het cancelen van Summer Darkness min of meer gecompenseerd moet worden. Het is een avond met veel optredens geworden waarbij de eerste band al aan het eind van de middag begint. Erg vernieuwend qua muziek is de avond echter niet; vrijwel alle bands hebben in het verleden al eens of meerdere keren op Summer Darkness opgetreden. De een zal het als een herhaling zien, de ander als een soort reünie, een herinnering aan de jaren die geweest zijn. Hoe het ook ervaren wordt, het is een avond met zware, rauwe industrial, EBM en aggrotech muziek.

Model Depose

Hoewel niet op de flyer vermeld staat de veelbelovende band Model Depose uit Groningen als eerste op het podium om het festival te openen. Maar om vijf uur op een vrijdagavond is er nog niet veel publiek te bekennen. Dit is jammer voor de leden van Model Depose want het is niet voor te stellen dat spelen voor een handvol mensen motiverend werkt. De band laat zich er niet door uit het veld slaan en ze spelen vol vuur een half uur durende set. De luchtige electro new wave is heel anders dan wat de rest van de avond de boventoon zal voeren. Daarom misschien een vreemde keuze om Model Depose als opening te kiezen. Tegelijkertijd is het een rustig en bijzonder aangenaam begin van het festival.

Terrolokaust

Terrolokaust neemt het stokje over en gooit het roer helemaal om. De toegankelijke muziek waarmee het festival startte verandert in een dark electro industrial rock. Hoewel het publiek langzaam maar zeker binnen druppelt is het nog lang niet druk.? Zanger Javi Ssagittar lijkt vooral in het begin niet in zijn element. Dat trekt in de loop van het optreden bij als meer en meer mensen binnenkomen. Aan het publiek dat er wel is ligt het niet; die reageren enthousiast op het optreden.

Aesthetic Perfection

Pas bij het optreden van Aesthetic Perfection komt de avond echt op gang. Het is net na zevenen als ?zanger Daniel Graves met zijn band het podium op komt. Hij betreedt daarbij het pad dat Terrolokaust ge?ffend heeft. Het publiek is opgewarmd en ze ontvangt Aesthetic Perfection met een warm onthaal. Het nieuwste album ‘Til Death komt goed aan bod met ‘Happily Ever After’,’ Antibody’, ‘Lights Out’,? ‘Big Bad Wolf’, ‘The Dark Half’ en ‘The New Black’.? De band krijgt de zaal goed mee maar pas bij het oudere werk zoals ‘Schadenfreude’ en ‘Spil It Out’ weet Graves te overtuigen. Het drummen door Tim Van Horn blijft heerlijk om te zien; het levendige enthousiasme en het gracieus bespelen van de drums is een lust voor het oog.

Faderhead

Een half uur later is het al tijd voor Faderhead. Het lijkt alsof een groot gedeelte van het publiek hiervoor is komen opdagen. Faderhead wordt enthousiast onthaald, wat helemaal in zijn straatje is. Faderhead is dol op alle aandacht. Vergezeld door een flinke fles wodka worden we in sneltreinvaart langs een selectie van Faderhead-nummers geloodst waarbij ‘Fistfull of Fuck You’ en ‘Swedish Models and Coca?ne’ toch de favorieten van het publiek blijven. Faderhead houdt van zijn publiek en deelt de wodka rijkelijk uit. De stroefheid die de vorige twee bands toch enigszins parten speelde lijkt volledig te zijn verdwenen.

Hocico

Hocico is de hoofdact van de avond. Deze band uit Mexico bestaat uit Erk Aicrag en Racso Agroyam, die echter vandaag niet achter de keyboards te vinden is. Dat is jammer want Agroyam is toch onmiskenbaar een van de gezichten van de band. Aicrag zelf is vanouds energiek en uitdagend naar het publiek. Staande op de monitorboxen of balancerend op de rand van het podium brengt hij een selectie van nummers die voornamelijk afkomstig zijn van de laatste vijf albums. Opvallend genoeg spelen ze niets van het laatst verschenen verzamelalbum Los Días Caminando En El Fuego. Het is niet nodig om daarover te treuren want nummers? zoals ‘Bite me!’ , ‘Dog Eat Dog’ en Tiempos de Furia’ doen het opperbest. Halverwege het optreden krijgt Aicrag een flinke beker wodka met ijs toegestoken van Faderhead maar die beker wordt onaangeroerd opzij gezet. ?Hocico sluit een succesvol optreden af met ‘ Odio Bajo el Alma’? en Untold Blasphemies’ en eindigt onder luid applaus met een diepe buiging het eerste deel van de avond.

Winterk?lte

Het is nog niet afgelopen. Met de aanloop van de Cyberia dansavond is er een speciaal late-night optreden van Winterk?lte. Het is opvallend dat een deel van het publiek juist voor deze twee heren en hun harde Drum’n’Noise zijn gekomen. Het is een perfecte opwarmer voor het nachtelijke Cyberia-feest waar Johan van Roy (Suicide Commando) een deel van de avond achter de draaitafels zal staan. En zo eindigt de laatste Summer Darkness / Cyberia in de zaal aan de Oudegracht.

Winterk?lte in Tivoli Oudegracht... de laatste keer
Winterk?lte in Tivoli Oudegracht… de laatste keer

1 Comment

Comments are closed.