ScHoolboy Q – Oxymoron

Schoolboy Q - Oxymoron (150x150)(Album – Universal/Interscope Records) ScHoolboy Q is een Amerikaanse rapper uit Los Angeles en bij offici?le instanties beter bekend als Quincy Matthew Hanley. Deze Hanley is een maatje van de welbekende, en alom geprezen, Kendrick Lamar en is samen met Lamar, Ab-Soul en Jay Rock onderdeel van de in 2009 opgerichte hiphopgroep Black Hippy. Maar nu heeft ScHoolboy Q zijn eigen album uitgebracht, Oxymoron genaamd. De vraag is natuurlijk of hij net zo’n wonderschone plaat neerzet als Kendrick Lamar heeft gedaan. Om deze vraag te beantwoorden hebben we de deluxe-versie van Oxymoron beluisterd.

Bovengenoemde vraag is na enkele luisterbeurten ontkennend te beantwoorden. ScHoolboy Q – die overigens van zijn vrienden op de middelbare school de naam Schoolboy kreeg – mist de veelzijdigheid, het melodieuze en de diepgang van Kendrick’s plaat, maar dit betekent niet dat Hanley geen goed album heeft geproduceerd. Oxymoron bevat namelijk zeker goede nummers en zelfs een aantal toppers. Zo is er het aanstekelijk ‘Collard Greens’, waarin Kendrick een gastbijdrage levert, waarvan de melodie direct in je hoofd blijft zitten. De deuntjes uit de intro zijn toegankelijk en ScHoolboy Q rapt hier prettig overheen, waarna het kenmerkende stemgeluid van Kendrick weerklinkt en de bass toeneemt.

Ook ‘Los Awesome’, met een gastbijdrage van een andere mede Black Hippy – Jay Rock, trekt de aandacht met zijn ietwat onheilspellende sfeer. Maar het is het ruim zeven minuten durende ‘Prescription/Oxymoron’ dat het pareltje is van Oxymoron en waarin een persoonlijk verhaal klinkt. Hanley vertelt over zijn drugsverleden, waarin hij eerst de drug OxyContin verkocht en er vervolgens aan verslaafd raakte. Het was niet ongewoon dat Hanley in zogeheten slaapcoma’s raakte en zijn dochter probeerde hem dan wakker te maken. Wanneer Hanley in zo’n geval niet wakker werd vertellen haar pijnlijk eerlijke woorden in dit nummer de rest: ‘What’s wrong?/You tired?/You mad?/Okay, I love you, daddy’.

Het is met deze plaat duidelijk dat ScHoolboy Q het niet gemakkelijk heeft gehad. Hij schreef zijn eerste teksten op zijn zestiende, maar pas na een gevangenisstraf van zes maanden wist hij zeker dat hij de muziek in wilde, omdat hij zich hiermee goed kon uitdrukken. Dit verleden weerspiegelt op Oxymoron in de teksten, die verhalen over alles wat je je voorstelt van iemand die op zijn twaalde al in een gang zat. Hier en daar pijnlijk en hard, maar ook met gevoelige momenten. Waar de plaat steken laat vallen, is in de eentonigheid van het ritme van de raps, die af en toe te veel op elkaar lijken. Maar laten we vooral blij zijn dat deze man zich staande heeft weten te houden, in een wereld die voor sommigen helaas pijnlijk hard kan zijn, en dat deze plaat tot stand is gekomen.