Go Go Berlin – New Gold

Go Go Berlin - New Gold (150x150)(Album – Sony/Dying Giraffe Recordings)?Als je aan Denemarken denkt, denk je waarschijnlijk niet snel aan steengoede rock. Toch heeft Go Go Berlin zijn wortels in dit Scandinavische land. De band heeft een veelbelovende biografie op hun site staan, waarin wordt geschreven dat er geen limiet is aan hoe groot ze kunnen worden. En misschien klopt dat ook wel. De vijf mannen, met lange haren en leren jassen, hebben hun uiterlijk goed gestyled bij de rockmuziek die ze maken, waarin de jaren zestig en zeventig zijn terug te horen. Go Go Berlin, dat qua uiterlijk, maar ook qua sound, redelijk te vergelijken is met Kings Of Leon, brengt op 11 april debuutalbum New Gold uit.

New Gold kent een enigszins valse start met de intro ‘Enterlude’, waarin getracht wordt de spanning op te bouwen voor het echte werk, maar de heren hier helaas niet zo goed in slagen. Gelukkig is ‘On the Run’ meteen een voltreffer en laten de mannen hier horen uit welk hout ze gesneden zijn. De rock-’n-roll-stem van Christian Vium wisselt tussen heldere en rauwe vocalen en zijn een belangrijk element in de muziek van Go Go Berlin. Ondertussen huilen de gitaren en is de percussie strak. Ook ‘Shoot The Night’ spreekt meteen aan, met fijne tempowisselingen, waarbij het niet onvoorstelbaar is dat de uptempo-stukken live de voetjes van de vloer krijgen.

De muzikanten zijn het meest in hun element wanneer het tempo hoog gaat, maar ook in het rustigere ‘Waste Of Trying’ komt de band goed tot zijn recht. De instrumentatie is hier eenvoudig gehouden en Vium weet met zijn stemgeluid de emotie die de muziek herbergt over te brengen in zijn uithalen. Het nummer dat onder andere in Duitsland en Zwitserland als single is uitgebracht is ‘Raise Your Head’ en verpakt in ruim vier minuten wat de band inhoudt: ruige rock, prettige songopbouw, veel energie en aangename instrumentatie die een jaren zestig- en zeventig-gevoel meegeeft. De eigen stempel komt bovendien van het orgel dat de mannen gebruiken, dat de muziek iets unieks meegeeft.

Het zijn inderdaad vooral lovende woorden en dat zal je begrijpen wanneer je de plaat hebt beluisterd. Luister bijvoorbeeld naar de zwoele achtergrondzang in ‘California Mind’, waarna ‘Castles Made Of Sand’ hier vloeiend in overloopt. Ook iets wat je de Denen moet meegeven: de plaat zit qua opbouw uitstekend in elkaar, het verveelt nergens en houd je aandacht de hele tijd vast.?Een kritische noot dan nog: de teksten bevatten niet altijd veel diepgang. Gelukkig hoeft dat ook niet.