SOHN – Tremors

sohn-tremorsEindelijk is hij daar: het langverwachte debuutalbum van de in Oostenrijk opererende SOHN. Vorig jaar werden we op diverse festivals, zoals Lowlands en Pitch festival, al nieuwsgierig gemaakt door de donkere tunes van Christopher Taylor, de man achter SOHN. Met Tremors heeft hij het wachten waard gemaakt.

Eerder maakten we al kennis met, het inmiddels, hitje ‘The Wheel’, een hele fijne productie met een minuscule knipoog naar James Blake. Dat hij die knipoog zelf ook door heeft gehad, bewijst hij met de resterende tracks op de plaat die stuk voor stuk anders en een kunstwerkje op zich zijn. Deze variatie werkt enorm goed. ‘Artifice’ valt nog net in dezelfde lijn als ‘The Wheel’. Met opzwepende drumritmes, aanstekelijke vocals (voornamelijk in het refrein) en strakke synths is deze catchy track een goede opvolger van ‘The Wheel’.

Hoewel in de meeste nummers de opbouwende beats behoorlijk donker klinken, zoals de intro van het indrukwekkende, experimentele ‘Lessons’, is Taylors falsetstem heel warm en oprecht. In het minimalistische en gevoelige ‘Paralysed’, waarin hij zichzelf begeleidt op piano, komt dit goed naar voren. Naast het feit dat hij een uitstekende multi-instrumentalist is, laat hij ook zien dat hij prima liedjes kan schrijven. Donkere lyrics schuwen hem niet: “Nobody can leave me lying by the side of the road like you can”. In het gelijknamige ‘Tremors’ komen die duistere teksten wederom aan bod. In combinatie met zijn gevoelige soulvolle stem maakt hij er met dit soort nummers een hele persoonlijke plaat van.

SOHN experimenteert en dat is fijn. In zowel ‘Fool’, ‘Bloodflows’ als ‘Lessons’ speelt hij met een mix waarin hele fijne techno-elementen terug te horen zijn, maar waarbij ook een tikkeltje R&B niet geschuwd wordt. Je wilt er op dansen, maar ook weer niet, want eigenlijk is dit hele goede luistermuziek. Laptop aansluiten op je boxen, volume op tien en ogen dicht. De diepe bassen nemen je mee naar een andere wereld, want oh, wat zijn ze prettig.

Met Tremors laat SOHN zien dat hij helemaal niet met andere artiesten vergeleken hoeft te worden. Eerder kenden we alleen ‘The Wheel’ en natuurlijk is de link met James Blake dan snel gelegd, maar SOHN heeft meer. Veel meer. Tremors is een hele gelikte en diverse elektronicaplaat geworden, waarmee hij heel wat concurrentie is voor collega-muzikanten.