The Afghan Whigs – Do To The Beast

Door Daan Krahmer 14 juli 2014 Reacties staat uit voor The Afghan Whigs – Do To The Beast

4775_MED(Album – Sub Pop) Je zult maar fan zijn van een band en zestien (16!) jaar moeten wachten op een nieuwe plaat. De Amerikaanse rockband The Afghan Whigs vroeg dit geduld van de fans. Eerder dit jaar verscheen dan toch hun zevende album Do To The Beast, waarop tien nieuwe liedjes veertig minuten weten te vullen. Onbetwiste bandleider Greg Dulli en consorten hebben sinds het uiteenvallen van de band in 2001 hun vorm niet verloren. De wilde haren zijn op Do To The Beast hooguit wat grijzer geworden.

De plaat opent alsof er in zestien jaar weinig veranderd is. De zelfverzekerde rockstamper ‘Parked Outside’ en het even onheilspellende als explosieve, Nine Inch Nails-achtige ‘Matamoros’ doen een harde rockplaat vermoeden. Maar niets blijkt minder waar. Ondanks dat de kenmerkend broeierige sfeer van oude Afghan Whigs-meesterwerkjes Gentlemen (1993) en Black Love (1996) in tact wordt gehouden durft de groep zich op Do The Beast ook gevoelig op te stellen. Het mooi opbouwende ‘It Kills’ en de wat meer terughoudende single ‘Algiers’ zijn hier goede voorbeelden van. Dulli is door de jaren heen beter gaan zingen en zijn indrukwekkende stem – gekenmerkt door een diep, doorrookt geluid met een karakteristieke hese snik –  heeft niks aan kracht ingeleverd.

Soms, zoals in het sfeervolle ‘Lost In The Woods’ en ‘I Am Fire’, is er maar een flinterdun onderscheid te ontdekken tussen The Afghan Whigs en Dulli’s andere band The Twilight Singers. Het zijn sferische liedjes met een prettig donker geluid dat als leidraad in het werk van beide groepen te ontdekken valt. De mysterieuze afsluiter ‘These Sticks’ mag dan qua gitaarspel een beetje aan ‘Street Spirit’ van Radiohead doen denken, het is een passend einde van een smaakvolle plaat. Het is knap dat The Afghan Whigs na al die jaren de onderlinge chemie weer hervonden hebben. Do To The Beast is daardoor geenszins een nostalgisch of plichtmatig comeback-album geworden. Ondanks enkele mindere momenten staan vier sterren daar zeker voor op zijn plaats.


Je kunt geen reactie achterlaten.