Bob Mould – Beauty & Ruin

Door Jeffrey Zweep 19 juli 2014 Reacties staat uit voor Bob Mould – Beauty & Ruin

bob mould roar(Album – Merge Records / Kokurrent) Je wordt niet geboren als een cultheld en het komt je ook niet aanwaaien. Bob Mould verwierf deze status met Hüsker Dü, Sugar en een eigen solocarrière. En daar voegt hij met Beauty & Ruin een nieuw hoofdstuk aan toe.

In een recent interview gaf hij aan dat hij na het overlijden van zijn vader weer echt tijd nam om te schrijven en dat het geschreven materiaal vier thema’s behandelden: verlies, reflectie, acceptatie en toekomst.

Beauty & Ruin opent met ‘Low Season’, een nummer wat de toon lijkt te zetten. Het trage, meeslepende en bij vlagen zelfs logge nummer past precies in de kaders van de vier eerder besproken thema’s. Maar voordat het geheel zwaarmoedig wordt, volgt er een hele batterij van meer opgewekte en snelle nummers (‘Little Glas Pill’, ‘I Don’t Know You Anymore’ en ‘Kid With A Crooked Face’).

Mould klinkt de eerste helft van Beauty & Ruin bijna jeugdig, de snelle nummers en de bijna opgewekte sfeer zijn niet wat je verwacht als je naar de vier thema’s kijkt. Tekstueel is het een stuk zwaarder, maar het geheel wordt nergens te zwaar. Dit houdt de plaat fris. In de tweede helft van de plaat gaat het tempo iets omlaag, waardoor dit deel meer divers klinkt.

Zo klinkt hij op ‘Forgiveness’ behoorlijk emotioneel en heeft het akoestische ‘Let The Beauty Be’ een behoorlijke heftigheid over zich. Beide nummers worden opgevolgd door een sneller, meer opgewekt nummer ( respectievelijk ‘Hey Mr. Grey’ en ‘Fix It’)   en dit zorgt voor de beste momenten van de plaat. Mould en band komen met Beauty & Ruin met een sterke plaat, die een stuk minder zwaar klinkt dan je op het eerste gezicht zou verwachten.

Je kunt geen reactie achterlaten.