65daysofstatic @ Patronaat, Haarlem

Eerder dit jaar deed 65daysofstatic Tivoli De Helling aan in het kader van het tienjarig bestaan van debuutalbum The Fall Of Math, een show waar de band liefst twee sets speelde. De band is weer terug en wel in het Haarlemse Patronaat. Voor één set welteverstaan, maar dat maakt het natuurlijk niet minder goed.

De band opent met ‘Heat Death Infinity Splitter’, de opener van het vorig jaar uitgebrachte Wild Light, en laat meteen merken dat ze nooit stil zitten. Het nummer verschilt met de albumversie doordat er meer percussie inzit. Ook single ‘Prisms’ klinkt vanavond anders, met zowel  andere drumlijnen in de middensectie als een zwaardere gitaarpartij in de tweede helft van het nummer.

Het gros van de set (bijna de helft) bestaat uit tracks van Wild Light, enkel ‘Blackspots’ passeert niet de revue. Gelukkig slaat de band eerder werk niet over, getuige ontzettend sterke uitvoeringen van ‘Install a Beak in the Heart That Clucks Time in Arabic’ en ‘Retreat! Retreat!’. De kracht van de band zit in het feit dat oud en nieuw zo goed bij elkaar past, ondanks dat de sound in de loop der jaren geëvolueerd is geweest. Hierdoor sluit nieuw werk prima aan op nummers van het eerder genoemde debuutplaat.

Elke show van 65daysofstatic staat als een huis en elke show is anders. Zo ook deze. Vanavond zijn het de minder voor de hand liggende nummers die de show stelen. Een messcherpe versie van ‘I Swallowed Hard, Like I Understood’ op driekwart van de avond bijvoorbeeld. Of het filmische ‘Safe Passage’, waar de reguliere set mee werd afgesloten. Diezelfde reguliere set klinkt foutloos trouwens. Drummer Rob Jones is een onverwoestbare machine en lijkt bij vlagen te beschikken over vier armen. Met een loeiharde versie van ‘Crash Tactics’ en het dromerige ‘AOD’ in de toegift bereikt de band het summum en flikt 65daysofstatic het weer.