Luke Harding – De Snowden Files

(Nieuw Amsterdam) Voordat Edward Snowden bij de NSA werkte, was hij systeembeheerder bij onder andere de CIA en de DIA. Vervolgens kwam hij via Dell en Booz Allen Hamilton terecht bij de NSA op Hawaï, waar hij ook als systeembeheerder werkzaam was. De rest is geschiedenis: via Glenn Greenwald en Laura Poitras lekte hij duizenden geclassificeerde documenten uit. Het verhaal achter Showden en diens acties is geschreven door correspondent buitenland Luke Harding van The Guardian en draagt de naam De Snowden Files.

Harding laat het verhaal beginnen bij Greenwald, woonachtig in Rio de Janeiro,  een voormalig jurist en ook werkzaam bij The Guardian.  Hij specialiseert zich in burgerrechten en politiek en stond in het verleden meer dan eens in contact met een geheimzinnige bron. Zo ook nu.

Vandaar gaan we terug naar 2001, naar de tijd van TheTrueHOOHA, een fervent gebruiker van het Ars Technica-forum.  Daarna gaat de tijd wat sneller. Harding behandeld kort hoe Snowden bij de Commando’s aankomt, diens tijd als IT-specialist bij Buitenlandse Zaken in Genève en op een campus in Tokio. Pas wanneer we bij Hawaï aankomen is de informatie wat uitgebreider.

Doordat Snowden samenwerkte met onder andere The Guardian-correspondent Greenwald, in feite een collega van Harding, kan de auteur wat meer vertellen dan er in de gewonnen media te lezen was, toch? Je zou het verwachten, het is immers Hardings werkgever die in de nasleep van alle onthullingen ook geraakt wordt.

Dit valt echter ietwat tegen. De ontmoeting en gesprekken van Greenwald, Poitras en Snowden, waar de Schotse politiek verslaggever van The Guardian Ewan Macaskill zich ook bij voegt, zijn haarfijn en gedetailleerd uitgewerkt, waarna het verhaal verder gaat over de NSA, diens kleine Britse broertje GCHQ en wat deze instellingen precies doen. Naast een aantal korte verhalen over hoe men bij The Guardian te werk ging en hoe het contact met zowel de Britse als Amerikaanse verliep is er weinig te lezen wat enigszins de naam ‘inside information’ mag dragen.

Natuurlijk, Harding informeert de lezer uitgebreid en dat ontaard zich door het onderwerp in een heuse pageturner, maar uiteindelijk is het boek niet meer dan een vlot geschreven uiteenzetting. Een reconstructie. Een verzameling krantenartikelen. Bij vlagen voelt dat ook zo. Naast de eerder genoemde korte verhalen beidt De Snowden Files niet meer dan een kort overzicht van de gehele zaak.

Maar dit neemt niet weg dat deze gehele zaak interessante materie is. Voor degene die zich wil inlezen is het boek dan ook zeer zeker aan te raden, aangezien Harding haarscherp en duidelijk zaken en verbanden uitlegt. Degene met al wat kennis over de NSA, Snowden en aanverwanten kan het boek beter laten liggen.