Shattered – Reigning Sound

10_700_700_470_reigningsound_900px(Album – Merge Records) ‘Cackalacky’. ‘Cackalacky’. ‘Cackalacky’. Wat bekt dat ontzettend lekker, zeg. Het kostte het nodige zoekwerk, maar het woord wordt blijkbaar gebruikt als slang wanneer men het in de VS over inwoners uit North of South Carolina heeft. In het geval van Reigning Sound – want daar gaat dit stukje over – betreft het iemand uit North, getuige de songtitel ‘North Cackalacky Girl’. Het is de openingstrack van Shattered, een elf nummers tellende, 33 minuten durende, parel van een album. De band uit Memphis, Tennessee draait al bijna anderhalf decennium mee, tekende twee jaar geleden op het relatief grote Merge Records en lijkt met hun negende album (inclusief live-albums, dat wel) nog lang niet uitgeblust.

We kunnen er niet namelijk niet omheen dat Greg Cartwright (Oblivians) en zijn drie bandmaten een van de beste platen van deze zomer hebben afgeleverd. Met de zojuist genoemde opener vliegt het viertal er gelijk met gestrekt been in; een gejaagde garageriff, handclaps, dodelijk vlotte percussie en Cartwright die hier en daar, al dan niet geforceerd, het uiterste van zijn stembanden vergt. Binnenkomertje hoor. Single ‘Never Coming Home’ brengt vervolgens rust in de tent, maar wurmt zich tegelijkertijd al na één luisterbeurt in je gehoor, mede dankzij die fraaie violen die door het hele liedje te horen zijn. Even later speelt het orgel een grote rol in het ijzersterke ‘You Did Wrong’ (inclusief moddervette baslijn), dat veel aan The Black Keys ten tijde van Brothers doet denken. Sowieso heeft Cartwright’s stem in de verte wel wat weg van die van Dan Auerbach, die op zijn beurt dan weer de productie van een van de EP’s van Reigning Sound op zich nam.

Het gemak waarmee de band in een paar nummers schakelt van gematigde garagerock (‘You Did Wrong’) naar countrysoul (‘Once More’) en Rhythm-and-Blues (‘North Cackalacky Girl’) is op zijn zachtst gezegd verbluffend te noemen. Het zal niet op de laatste plaats te maken hebben met de decennialange ervaring die deze mannen – Albright voorop – in de benen hebben. Wanneer we richting het einde van de plaat dan nog een weergaloze cover van stadgenoten Shadden and The King Lears’ ‘Baby It’s Too Late’ horen, zijn we helemaal om: Shattered doet met speels gemak mee voor een notering in de hoogste regionen van het jaarlijstje.