Incubate 2014: dag 1

Incubate is al jaren één van onze favoriete festivals van Nederland, vandaar dat we al jaren in de diverse venues in de binnenstad van Tilburg te vinden zijn. Dit jaar vindt het festival voor de tiende keer plaats en dus trekken wij halverwege september naar Noord-Brabant. Logisch ook, met onder andere 65daysofstatic, The Ocean en  A Silver Mt Zion op het programma. Maar dat is voor later deze week.

We trappen deze eerste dag namelijk af met het Noorse Moon Relay in de Extase. Het viertal schotelt ons onconventionele psychedelische rock voor. Dat het wat moeilijk te behappen is blijkt tijdens de openingsminuten, waar een deel van het publiek de zaal verlaat. Maar wellicht zijn het de benauwde temperaturen in de zaal die daarvoor zorgen. De band maakt gebruik van veel repeterende, langs elkaar heen glijdende gitaarlijnen, hypnotiserende bassgrooves en de tracks klokken in rond de vijftien minuten. De percussie is deels live, waardoor de band soms als een viermans-orkest klinkt. Minpunt is de podiumpresentatie, want die is er nauwelijks (op een gapende gitarist na).

Nadeel is dat de set deels overlapt met die van Nadja, waardoor we na twee tracks (en dus een halfuur) de Paradox opzoeken. Daar is het Canadese ambient/drone-duo al begonnen aan de set, maar we krijgen er geen spijt van dat we gewisseld hebben van zaal. Nadja is namelijk ontzettend sterk en beperkt zich absoluut niet tot standaard drones en ambient gepingel. Nee, de muziek van het tweetal is ontzettend gelaagd en kent ook shoegaze- en doom-invloeden. Door de gigantische reverb klinkt er een forse wall of sound, alsof er niet één maar zes gitaristen op het podium staan. Maar nee, op het podium slechts een gitarist, een bassist en een effectenbak (het gebrek aan drummer ziet er op het eerste oog wat raar uit). Het tweetal  zorgt  ervoor dat de ramvolle zaal zichtbaar staat te genieten, waardoor er een staande ovatie klinkt na de show.

Daarna is het tijd voor Zwitser Klaus Johann Grobe. Althans, dat is de bedoeling. Al na één track kiezen we het hazenpad, want de krautpop van het gezelschap komt niet helemaal lekker uit de verf. Bijkomend voordeel is een goede zitplaats bij Chad VanGaalen, die eerder dit jaar Shrink Dust uitbracht.  De Canadese singer-songwriter krijgt na één nummer de lachers op de hand door te zeggen dat de tour na deze show voorbij is en dat hij hier stiekem wel blij om is. De reden is dat hij dan eindelijk zijn kinderen weer kan zien, maar het komt er een beetje knullig uit. Over de muziek van het trio (VanGaalen wordt live ondersteunt door een drummer en een bassist) niets dan lof. Met invloeden variërend van country tot folk en van indie tot krautrock is het kleurenpallet heel breed. Later in de set krijg hij nog twee keer de lachers op de hand: eerst door slecht getimede poepgrapjes en daarna door het improvisatienummer ‘Kitty Love’. En zo komt de eerste dag van de tiende Incubate voor ons alweer tot een einde.