Incubate 2014: Dag 7

Nadat we doordeweeks al drie dagen (Dag één, vier, vijf) op Incubate waren, moesten we de eerste dag in het weekend helaas laten schieten. Dat maken we goed doordat we de afsluitende zondag wel weer naar Tilburg trekken.

Deze tiende editie van Incubate is een uitputtingsslag te noemen en dan is het logisch dat het aan het eind van de middag van de zevende dag nog vrij rustig is bij aanvang van het optreden van Marissa Nadler. De Amerikaanse schone moet het met een halfvolle Schouwburgzaal doen van Theaters Tilburg, maar daar laat ze zich niet door raken. De songs zijn prachtig, minimalistisch en bij vlagen zelfs wat post-apocalyptisch, maar doordat de ondersteuning van slechts één extra muzikant komt (op viool en keyboards) is het qua intensiteit niet altijd even sterk. Het is daarom ook niet zo gek dat een deel van het publiek al na een half uur de zaal verlaat.

Wellicht verlaat men de Schouwburgzaal om een unieke show van het vaderlandse Dead Neanderthals te zien. Onder de noemer Dead Neanderthals Endless Voids heeft het duo zes bevriende muzikanten uitgenodigd om een improvisatie-set te spelen. Wat volgt is een show van ruim anderhalf uur met machtige suspense. Veel drones, ambient-tonen en sfeervolle noten volgen elkaar op, soms heel traag achter elkaar en soms in rap tempo. Alsof het achttal een ruimtereis op LSD naspeelt, zo klinkt deze set. De heren bouwen van climax naar climax en zorgen voor gigantische muzikale erupties. Briljant.

Terug naar de Schouwburgzaal waar het tijd is voor Thee Silver Mt. Zion Memorial Orchestra, kortweg Silver Mt. Zion. De band, tegenwoordig opererend als vijftal, bracht eerder dit jaar Fuck Off Get Free We Pour Light On Everything uit en deze plaat werd zeer goed ontvangen. In het kader van die plaat stond het kwintet in een matig gevulde Paradiso, maar deze setting in de Tilburgse Schouwburg is toch een stuk sfeervoller. En het is het gezelschap vergeven dat ze vrijwel dezelfde show als eerder dit jaar spelen. Waarom? Want het geluid in de Schouwburg is kraakhelder en het vijftal speelt ontzettend solide. Wat heet, vrijwel foutloos werkt het gezelschap zich door de set, die dus net als eerder dit jaar niet alleen bestaat uit nummers van de laatste plaat maar ook uit één nieuwe en één oude. Deze beide tracks, respectievelijk ‘All The Kings Are Dead’ en ‘’Piphany Rambler’ passen perfect in de gruizelige sound van de dit jaar uitgebrachte plaat.

Door wat technische problemen en doordat frontman Efrim Menuck zoveel tussen de nummers praat loopt de show ietwat uit, waardoor we het optreden van Brabants trots Otis missen. Hierna is het tijd om met God is an Astronaut de nacht in te gaan, wat we ook doen. Deze tiende editie van Incubate was eentje om in te lijsten, op naar de volgende tien!