Luke Sital-Singh – The Fire Inside

Door Liv Krake 22 september 2014 Reacties staat uit voor Luke Sital-Singh – The Fire Inside

lukesitalsingh(Album – Parlophone) Hij gaat al even mee in singer-songwriterland, maar werd afgelopen zomer op Lowlands pas echt omarmd door het Nederlandse publiek: de Engelsman Luke Sital-Singh. Hij gaf alles en speelde letterlijk zijn vingers kapot tijdens die show. Een beetje nieuwsgierig zijn naar zijn debuutplaat is dan ook zacht uitgedrukt.

Worden we al gek van het aanbod bebaarde mannen met gitaren? Toegegeven: vandaag de dag zijn er meer singer-songwriters dan ‘hippe’ ouders met bakfietsen in Amsterdam Oud-Zuid. Het kan dan nog lastig zijn om jezelf als gerespecteerd artiest te onderscheiden in dit grote aanbod. Toch neemt Sital-Singh een sprong in dit grote, diepe singer-songwriterwater. Met een diverse plaat als resultaat.

Hoewel Sital-Singh live – solo met slechts een akoestische gitaar – een aardig volume weet te halen, is dat op The Fire Inside op één nummer na niet het geval, ook al zijn er meer instrumenten te horen. Opener ‘Nothing Stays The Same’ heeft met zijn aanstekelijke lyrics en dito refrein aardig wat hitpotentie en is van de uptempo-nummers toch wel een favoriet. De songteksten gaan niet diep, maar de gehele song heeft wel een lekkere meezingfactor. Dat geldt ook voor ‘21st Century Heartbeat’. Beetje poppy, gemakkelijke teksten en een toegankelijke sound. Wederom redelijk veilig, maar het werkt prima. Dat hij ook niet vies is van een beetje folk, laat hij horen in ‘Everything Is Making You’, wederom een aardig toegankelijk nummer zonder al te veel poespas. Al met al luisteren deze uptempo-songs lekker weg, maar daar blijft het ook wel bij.

De stem van de zanger komt echter het beste tot zijn recht in de langzamere nummers, hoe leuk (er is geen ander woord om dit te beschrijven) de uptempo-songs ook mogen zijn. Pas dan horen we hoe breekbaar en puur zijn stem eigenlijk is. Neem bijvoorbeeld het lieflijke ‘Lily White’ of het krachtige ‘I Have Been A Fire’. Vooral bij laatstgenoemde is te horen wat Sital-Singh in huis heeft. Met een prachtige, bombastische uithaal in het refrein kenmerkt hij de gevoelige track. Om kippenvel van te krijgen. Ook het emotionele ‘Cornerstone’ past perfect bij zijn heldere stem. Geen uithalen deze keer, maar zachte lyrics en een fijne akoestische gitaar. In afsluiter ‘Benediction’ speelt de piano een grote rol, waardoor het nummer in combinatie met zijn stem ietwat klassiek aan doet. Erg mooi.

Hoewel de zanger in zijn thuisland al vergeleken wordt met Damien Rice, Ryan Adams en soms zelfs een beetje met Bon Iver, mist er toch nog een element om ook daadwerkelijk zo goed te kunnen zijn. The Fire Inside is een heel mooi debuutalbum geworden, maar niet alle nummers knallen er figuurlijk even hard van af. Van de twaalf nummers zijn er slechts een paar nummers die je echt raken. Sital-Singhs vocalen komen het best naar voren in de ballads met begeleiding van slechts een akoestische gitaar of een piano. Dat bewees hij live en dat bewijst hij ook op The Fire Inside.


Je kunt geen reactie achterlaten.