De Jeugd van Tegenwoordig @ Doornroosje, Nijmegen

De Jeugd van Tegenwoordig had dit jaar de speciale taak om zowel het laatste officiële concert in het oude complex van Doornroosje (op 4 juli, op de Planet Rose marathon van 5 juli na) als het eerste officiële concert in het nieuwe complex te verzorgen. Na de rap uitverkochte afsluiting verkocht enkele maanden geleden ook de avond uit die eindelijk is aangebroken: de eerste concertavond na de officiële opening. En met De Jeugd belooft dat een feestje te worden. Hier en daar slingert al een fles champagne op het podium rond, dj’s draaien al wat hiphopklassiekers en het grote DJVT-logo is meegebracht, waarschijnlijk naar binnen vervoerd met de hypermoderne lift in het nieuwe complex, die naar verluidt vrachtwagens en heftrucks kan optillen.

Top Notch-labelgenoot Bokoesam mag vanavond, net als vele andere avonden van de Ja, Natúúrlijk!-clubtour, openen. Bokoesam bracht eerder deze zomer bij Top Notch zijn eerste EP Nog Nooit Meegemaakt uit, die een paar behoorlijk catchy songs bevat en geen gering aantal plays heeft op Spotify. De catchy songs op de debuut-EP ‘Tien Kleine Meisjes’ en ‘Goudvis’ krijgen het publiek bij vlagen goed mee: er is geen lege ruimte tussen publiek en podium. Iedereen vooraan staat al een beetje tegen elkaar aan gedrukt. Dat het publiek er zin in heeft is wel duidelijk: Bokoesam vraagt vaker dan genoeg of het publiek zich kan laten horen en weet zelfs een heuse sit-down voor elkaar te krijgen aan het einde van zijn set. Headlinemateriaal zijn zowel de act als de nummers nog lang niet, maar dat is het plan van de rapper ook niet. Er komen in rustig tempo wat EP’s aan, voordat het publiek een album kan verwachten. Het zou zomaar eens kunnen dat we in de toekomst meer van dit feestbeest gaan horen.

Doornroosje is inmiddels bijna anderhalf uur open, tijd voor De Jeugd van Tegenwoordig. Opener ‘Buma In Mijn Zak’ krijgt al heel wat mensen aan het springen, alhoewel er een technisch mankement is met de microfoons van Faberyayo, Vjèze Fur en Willie Wartaal. Dit zorgt voor lichte irritatie op de hoofden van de drie heren, maar als Bas “de Neger des Heils” Bron, vaste producer en muzikaal wonderkind van De Jeugd, ‘Applaus’ inzet, is het probleempje alweer verholpen en wordt de toon van de avond gezet: het wordt een vieze, seksueel geladen avond. De openingstekst van Pepijn Lanen, aka Faberyayo, is namelijk “links, rechts, klappen met die kut” en brengt zijn machine behoorlijk aan de gang. Waar de kracht van De Jeugd normaal in zo vervelend en gevat mogelijk zijn ligt, is het toontje van de drie nederhophelden vanavond vooral kinderachtig en banaal. Ook leuk voor de afwisseling. Nijmegen wordt door Yayo omgedoopt in “geilmegen” en ‘Op een Sexuele Wijze’ wordt zelfs ingezet als “het volkslied van Nijmegen”. Het publiek van vanavond, gemiddeld niet ouder dan dertig, kan het alleen maar waarderen. Tussen knallers als ‘Tante Lien’, ‘Bewuste Sabotage’ en ‘Sterrenstof’ vraagt Faberyayo meermaals of iedereen “nog een beetje geil is”. Het publiek antwoordt met een volmondig ja en gaat op de ene hit behoorlijk los, waarna het bij wat minder bekende nummers als ‘Aldiedingen’ een beetje bijkomt, om vervolgens weer helemaal los te gaan bij alweer een hit: ‘Get Spanish’ deze keer.

Op dit moment valt het ook op hoeveel hits deze mannen met vier albums op zak al hebben voortgebracht. De vaste bandsetting met producer blijkt al jaren een succesformule en Bas Bron blijkt het onmisbare sleutelelement voor de groep, vooral om het live boeiend te houden.  Op vrijwel elk nummer krijgt de immer lachende Bron uitgebreid te ruimte om synth-solo’s te spelen, een autotune-achtergrondkoor te verzorgen of te spelen dat hij jarig is. De muziek komt weliswaar uit een paar “doosjes”, maar er wordt geheel naar eigen voorkeur gemixt en de heren van De Jeugd bepalen welke nummers in welke volgorde gespeeld worden. Deze muzikale ruimte en spontaniteit zorgt voor de duidelijk benodigde afwisseling. Door genoeg afwijking van hun sound op de albums zorgt De Jeugd iedere keer voor een goed feestje met een lichtshow, meegebrachte flessen champagne, communicatie met het publiek en gevatte seksgrapjes.

Alhoewel alle albums van De Jeugd van Tegenwoordig tot nu toe behoorlijk goed scoorden in hitlijsten en prijzen als 3FM-, MTV- en 3VOOR12-awards in de wacht sleepten, stijgt De Jeugd van Tegenwoordig met ieder album muzikaal exponentieel in kwaliteit. De set van vanavond bouwt dan ook voor het grootste deel op de twee meest recente (en waarschijnlijk de beste) albums Ja, Natúúrlijk! en De Lachende Derde. Er worden vreemd genoeg meer nummers van De Lachende Derde gespeeld dan van het meest recente Ja, Natúúrlijk, in tegenstelling tot het eerste deel van de huidige tour, toen De Jeugd ook nog de ballad ‘Het Mysterie van de Koude Schouder’ en ‘Benden’ in haar setlist opnam. Waarschijnlijk zijn de heren ook op dit gebied behoeftig naar afwisseling en misschien zelfs bang voor inkakmomenten, want er wordt vaak genoeg aan het publiek gevraagd om eens níet stil te staan, méér te springen, méér te dansen, méér alcohol te nuttigen en méér te schreeuwen. De Jeugd van Tegenwoordig wil een topfeest neerzetten, en dat lukt door hun gevatheid en muzikale steunpilaar Bas Bron bijna ieder moment deze avond. Er wordt, tot aan de laatste nummers, gekozen voor de meest gevatte teksten en de grootste hits (enige nadeel: waar zijn ‘Shenkie’ en ‘WopWopWop’?). Uiteraard is de encore het hoogtepunt van de avond: bij ‘Gekke Boys’ en ‘De Formule’ vallen de mensen die niet springen namelijk het meeste op, zelfs op het balkon. Iedereen springt vanavond bij de laatste nummers en de mannen van De Jeugd kunnen vanavond weer even tevreden als beschonken naar huis. De Jeugd van Tegenwoordig is een meer dan geslaagde opener van het nieuwe Doornroosje, met wie we uiteraard nog veel meer top-avonden in dit gebouw gaan beleven.