Ólöf Arnalds – Palme

Ólöf ArnaldsAfgelopen week kwam het nieuwe album van de IJslandse muzikante Ólöf Arnalds uit. Palme is er een voor de liefhebber. Liefhebber van wat, is dan de logische vraag. De muziek van Arnalds is prachtig maar in lijn met veel andere IJslandse bands; uniek, feeëriek, en een tikkeltje vaag.

De zangeres werkt op dit album samen met Gunnar Örn Tynes (Mûm) en Skúli Sverrisson (Blond Redhead). Arnalds, die op voorgaande albums de touwtjes wat strakker in handen had, zegt over de samenwerking dat het veel vertrouwen vergde mensen zo dichtbij de muziek te laten komen maar dat het eindresultaat niet aanvoelt als een compromis en net zo eigen is als haar voorgaand werk. Ook is de insteek op dit album wat experimenteler dan haar eerdere albums. Waar Arnalds voorheen voornamelijk naar de akoestische gitaar greep, komt er op Palme nog wel eens wat elektronica om de hoek kijken.

Hoewel Arnalds soms de plank wat misslaat – ‘Defining Gender’ is wat ondergetekende betreft net een brug te ver, ‘Hypnose’ alles behalve hypnotiserend – staan er ook zeker een aantal zeer sterke nummers op Palme. ‘Turtledove’ is een lieflijk en fragiel intro door de delicate stem van Arnalds, met de zacht roffelende drums als een op hol geslagen hartslag op de achtergrond. ‘Soft Living’ is folk op z’n best, inclusief strijkorkest, welke Arnalds samen met Skúli schreef.  ‘Half Steady’ met elektronische beats welke niet zouden misstaan in een jaren tachtig-computerspel, vertelt een verhaal afkomstig uit Arnalds tienerjaren. Single ‘Patience’ is wellicht het meest toegankelijke nummer op de plaat, de muziek is wederom afkomstig van Skúli. Arnalds viel ervoor als een blok en verzocht hem vriendelijk de muziek af te staan voor haar album. En zo geschiede. Het nummer creëert een dromerige sfeer met achtergrondkoortjes als mythische Sirenes.

Hoewel, zoals gezegd, je een liefhebber moet zijn van het timbre van Arnalds, geeft haar hoge stem een sprookjesachtige draai aan de nummers. De teksten zijn niet altijd goed verstaanbaar waardoor je jezelf snel verliest in de ritmes en klanken, en voor de duidelijkheid, dat is positief. Er is weinig aan het toeval overgelaten, de nummers zijn gelaagd en doordacht. Het is mooi te zien dat een artiest een andere weg in durft te slaan met een album. Palme is absoluut de moeite van het beluisteren waard.