Dead Neanderthals – Prime

a2960834679_2(Album – Gaffer Records) Heeft Dead Neanderthals anno 2014 nog een introductie nodig? Eigenlijk niet. Maar voor diegenen die als echte dode neanderthalers onder een steen leven: in 2010 bracht het duo (Otto Kokke op bariton saxofoon en René Aquarius op drums) hun self-titled debuutalbum uit. Hierna volgden onder andere 10”-platen, tape-albums, een split 7” met Kuru en een fantastische samenwerking met Machinefabriek (onder de noemer DNMF).

Maar nog niets zo intens als Prime. Op deze plaat voegt Colin Webster (nog meer sax!) zich bij het duo en dat is te horen. Het resultaat? Een dikke veertig minuten aan intense free-jazz noise, maar dat klinkt natuurlijk wel heel erg oneerbiedig. Want eigenlijk doe je het drietal te kort om Prime weg te zetten als ‘herrie’, maar toegegeven: hard is het zeker.

Maar hersenloos en ondoordacht is het nooit. Luisterend naar Prime hoor en voel je als luisteraar dat het drietal hun hele ziel en zaligheid er in gelegd heeft. ‘Divers’ is geen seconde een sleutelwoord, ‘absurd’ en ‘bizar’ wel, en dit leidt tot een zekere spanning en onvoorspelbaarheid. Aquarius is niet zomaar een drummer: hij bespeelt z’n kit namelijk niet, hij vecht ermee. Hetzelfde geldt overigens voor zowel Kokke als Webster: beiden zoeken niet alleen de grens van hun instrument op, ze gaan er overheen.

Een wijs man zei zelfs ooit eens dat dít misschien wel het beste compliment is dat je een muzikant kan geven, dat hij met z’n instrument vecht en grenzen overschrijdt. En hier is dan ook elk woord van gemeend. Als luisteraar wil je dit horen, maar Prime vergt wel heel erg veel van deze luisteraar. Een veertig minuten durende allesvernietigende tour de force en een leegzuigende powertrip. Na afloop ben je compleet gesloopt, maar wil je eigenlijk alleen maar meer. Wereldplaat.

1 Comment

Comments are closed.