A Winged Victory For The Sullen – Atomos

AWVFTS(Album – Kranky / Erased Tapes / Konkurent) Adam Bryanbaum Wiltzie is natuurlijk het meest bekend van Stars of the Lid, maar diens andere projecten (The Dead Texan, Aix Em Klemm, Sleepingdog) mogen er ook zeker zijn. Sinds 2011 vormt Wiltzie samen met pianist Dustin O’Halloran (Devics) A Winged Victory for the Sullen. Het duo is toe aan zijn tweede plaat, eentje die de titel Atomos meegekregen heeft.

Atomos – Grieks voor ondeelbaar – is een uur durend klassiek klinkende soundtrack voor Wayne McGregor’s dansvoorstelling met dezelfde naam, opgedeeld in elf nummers. Het moet een meeslepende en dramatische voorstelling zijn geweest, want zo klinkt dit geheel.

Verwacht orkestrale ambient, aangekleed door trage en neerslachtige strijkerpartijen, slome pianotonen en veel langzaam aanzwengelende drones. En ja: veel tempo zit er niet in op dit album. En veel variatie eigenlijk ook niet. Toch is Atomos een plaat van grote klasse en van veel schoonheid. Juist de momenten dat Wiltzie en O’Halloran meer de diepte ingaan zijn grandioos.

Die momenten zijn op de eerste helft vrij spaarzaam, al zijn de dramatische tonen op opener ‘Atomos I’ en de wisselwerking tussen samples en drones op ‘Atomos VI’ erg sterk. Het duo klinkt op de tweede helft echter urgenter. Sterker. Diverser. Op deze helft zijn er meer muzikale uitschieters te horen. ‘Atomos VIII’ (opgewekt) en ‘Atomos X’ (mechanisch) zijn hier de beste voorbeelden van, al dient afsluiter ‘Atomos XII’ absoluut vermeld te worden.

En dan worden de wenkbrauwen gefronst. Atomos telt namelijk elf nummers, maar het afsluitende nummer krijgt nummer twaalf (XII) mee. Gelukkig is dit mysterie niet zo groot, want in de liner notes de volgende quote: “Whatever happened to IV”. Een geintje van de band? Vast. Geintjes staan echter in schril contrast tegen de serieuze noten van dit tweede album van A Winged Victory For The Sullen. Een sterke plaat, maar eentje die een punt hoger gescoord had wanneer er wat meer diversiteit in had gezeten.