Tops – Picture You Staring

TopsHet Canadese kwartet Tops legt de lat hoog met de single en albumopener ‘Way To Be Loved’. Hoewel Tops het er nogal dik bovenop legt waar het de mosterd haalt (daarover straks meer) slaan ze met de single een mooie brug tussen het heden en het verleden. De retro gitaar-riff, de zacht fluisterende stem van zangeres Jane Penny, de speelse percussie, het zorgt voor een luchtig popliedje met een vleugje hedendaagse indie.

Gelukkig stort het album na het eerste nummer niet in elkaar. Wat volgt is een collectie van consistent kwalitatief goede popliedjes. ‘Blind Faze’ klinkt al even luchtig, met een dreampop intro en zomerse melodieën. Ditzelfde geldt voor ‘Circle The Dark’. ‘Superstition Future’ en ‘2 shy’ hebben een beetje een hubba bubba-kauwgom bijsmaak, maar als je wat nauwlettender naar het nummer luistert blijkt het allemaal wat meer om het lijf te hebben.

Maar dan nu de mosterd. Het geflirt met het geluid van voorbije tijden loopt als een rode draad door het werk van Tops. Maar om het in goed Engels te zeggen, they take the cake met ‘Outside’. Het nummer lijkt zo erg op Berlin’s ‘Take My Breath Away’ dat je je best moet doen om de straaljagers, motoren en vooral Tom Cruise van je netvlies te houden. De aanhoudende synthesizertonen, welke de ruggengraat vormen van het nummer, de lome vocale van Penny, en dan het ‘Take My Breath Away’-basloopje die later overgenomen wordt door de gitaar. Tja. Maar goed, een beetje guilty pleasure op zijn tijd is ook wel fijn.

Naast de frisse bries die er door het album waait met uptempoliedjes, kent de band een ook wat meer ingetogen kant. ‘Driverless Passenger’ en ‘Destination’ klinken zwaarmoedig, dromerig en zo aan het einde van het album wat verloren. Het zorgt er echter wel voor dat het album af is.

Zoals gesteld steekt het kwartet niet onder stoelen of banken dat het een hang heeft naar nostalgie. De nummers klinken echter nooit gerecycled. Typerende stijlen worden door de band in een nieuw jasje gehesen en overgoten met hedendaagse electro. Het album heeft richting en eenheid, de liedjes klinken losjes maar zitten goed in elkaar. Aanrader dus.