Biënnale Gelderland 2014: Reload dag 1

Door Dave Coenen 11 november 2014 Reacties staat uit voor Biënnale Gelderland 2014: Reload dag 1

Dit weekend vond de start van de negende editie van Biënnale Gelderland plaats. De om de twee jaar georganiseerde expositie voor beeldende kunst wordt iedere editie op een andere locatie gehouden en deze editie is Nijmegen aan de beurt. Om Biënnale deze editie een extra feestelijke lading te geven, is er tijdens het openingsweekend op 7 en 8 november een festival georganiseerd, met een kick-off in museum het Valkhof. Waar de vrijdag van het festivalweekend zich vooral concentreert op de expositielocaties (Valkhof, Expoplu en Galerie Bart), staat zaterdag het festivalgevoel centraler, met bands en artiesten uit Gelderland (en omgeving) in de uitgaanslocaties gevestigd in het oude Honigcomplex (Brebl, Fabrikaat, Oersoep en Galerie Bart). Naast de expositie wordt er een podium geboden aan livemuziek, dans, film, performance, dj’s, poëzie en literatuur.

In een overvol trappenhuis van museum het Valkhof speelt Lavalu een intieme en goede set. Lavalu (Mariëlle Woltring) is geboren in Cleveland, Ohio, maar groeide op in Arnhem, waar ze op jonge leeftijd begon met pianolessen. Het gezegde “jong geleerd is oud gedaan” gaat hier zeker ook op, want wat vult het pianospel van Lavalu haar zuivere zang goed aan, vooral bij haar hit ‘Hey, The Sun’s Here’. Er wordt soms met zo veel gevoel en intensiteit gespeeld dat de elektrische piano van Lavalu bijna van de standaard af valt. En dan is er ook nog de live-ondersteuning van Miriam Moczko voor de nodige beats, samenzang extra lagen en aanvullende keys. Het publiek luistert geboeid en in alle stilte, ondanks de soms wat ongelukkige locatie (het trappenhuis waar iedereen de trappen op en af loopt). Bij het laatste nummer (‘Fighting Wildfires’) loopt Lavalu door het publiek om wat meezingspelletjes op te starten. Niets anders dan lof mag Lavalu van het publiek ontvangen na het uitstekende optreden.

Even later speelt het Nijmeegs muzikantencollectief La Très Illustre Compagnie du Chat Noir beneden in café Valkhof een korte set gevuld met Franse chanson-achtige nummers van het onlangs uitgebracht debuut La Vendange. Geen enkel element voor een typische en geslaagde chanson ontbreekt: accordeon, contrabas, piano(‘s), gitaar en voor wat muzikale inkleuring af en toe een cello en een klarinet: allemaal present. Soms komisch, soms melodramatisch en soms regelrecht ontsnapt uit Le fabuleux destin d’Amélie Poulain blijft bijna ieder nummer wel hangen vanavond. Het publiek moet er even inkomen en gebruikt het optreden soms meer als een achtergrondmuziekje voor de bespreking van de week, maar daar trekken deze getalenteerde muzikanten zich niks van aan. Waar het soms te koddig wordt op tekstgebied (‘La Chanson’: Louise, quelle surprise / Quand j’allume l’appareil et j’entend la chanson / Ma Louise, quelle surprise / La chanson n’a pas d’accordéon) , weet het gezelschap van de zwarte kat zichzelf geloofwaardig te houden door een serieuzer nummer met oprecht gevoel en talent te spelen (duidelijk ontroerde zanger incluis!).

In de Expoplu wordt de eerste festivaldag afgesloten met een strak optreden van de Nijmeegse band Mountain States. Expoplu is het decor voor een heel underground aanvoelend optreden: versterkers op bierkratten, een laptop en een beamer op een klapstoel voor het podium verzorgen visuals van golven en hoogtij:  alsof je op SXSW in een willekeurige garage naar aanstormend talent staat te kijken. En het werkt verdomd goed:  uitstekend gespeelde set vol met dreampopnummers die behoorlijk wat raakvlakken hebben met de muziek van Real Estate, opgesierd door dromerige Strokes-achtige zang. ‘Home’ is het nummer dat er met kop en schouders bovenuit steekt en het publiek is enthousiast en nog lang niet klaar met de band als deze na een half uur van het podium afstapt. Gelukkig is DJ Maarten W. er nog om het feestje op gang te houden.

 

Je kunt geen reactie achterlaten.