Biënnale Gelderland 2014: Reload dag 2

Door Dave Coenen 11 november 2014 Reacties staat uit voor Biënnale Gelderland 2014: Reload dag 2

De zaterdag van het festivalweekend van Biënnale vindt plaats in alweer zo’n bijzondere en sfeervolle locatie in Nijmegen: het complex van de oude Honigfabriek, dat tegenwoordig onderdak biedt aan meerdere bijzondere uitgaanslocaties als Brebl en Oersoep. Vooral in Brebl en Galerie Bart is het vanavond druk: enkele grote Gelderse acts zullen hier vanavond hun opwachting maken.

Zo mogen Torre Florim (De Staat) & Roos Rebergen (Roosbeef) het muzikale gedeelte vanavond openen in een goedgevulde benedenverdieping van de Brebl. Het gelegenheidsproject van deze twee bijzonder getalenteerde muzikanten heet De Speeldoos, waarbij verhalen en gedichten van mensen met een verstandelijke beperking op een bijzonder geslaagde wijze omgezet worden in liedjes. De begeleidingsband bestaande uit leden van De Staat (Vedran Mircetic op gitaar, Tim van Delft op drums en Jop van Summeren op bas) en Roosbeef (Tim van Oosten op drums en percussie) start met het behoorlijk opzwepende ‘Dansen Met Jou’, over iemand die wel wil dansen, maar niet te intiem wil worden op de dansvloer en zich vooral op haar liefde voor Legoblokjes richt (“Ik wil best dansen / Maar je gaat te snel / Niet dat je rap danst /Maar je begrijpt me wel / Je bent wel leuk / Maar niks voor mij / Ik hou al van Lego / Dat maakt me superblij”).

Naarmate de set vordert, weet de Speeldoos met humor en finesse de harten van het publiek langzaam te veroveren. Wat hebben deze mensen twee prachtige (te) korte albums afgeleverd. Alle hoogtepunten komen voorbij: het koppige en droevige ‘Nooit Verliefd’, het zomerse en vrolijke ‘De Zee Is Er Voor Iedereen’ en eerste Speeldoos-favoriet ‘Iemand Dood’. Steeds meer mensen beginnen mee te dansen, het applaus wordt luider en Roos en Torre maken het ene na het andere gevatte grapje. “We hadden bijna verkering, maar toen toch weer niet”, zegt Roos over Torre, die wijselijk zijn mond houdt (kijkt Janne Schra mee vanavond?). Opvallend hierbij is hoe Roos bij het spelen van het kleinste en gevoeligste nummer op de twee speeldozen, ‘Scheld Me Kwijt’, tegelijk haar gevatte opmerkingen maakt en het nummer vol overtuiging kan spelen en zingen.

Misschien is het laatstgenoemde wel wat De Speeldoos zo uniek maakt: de simpele, maar toch bijzonder diepgaande verhalen en gedichten omzetten naar nummers die alle dimensies van het origineel dekken: de toon en gevoelens, maar ook de pijnlijke ironie die er soms bij hoort. Er wordt vanavond vooral gelachen en plezier gemaakt, maar de muziek wordt met overtuiging en gevoel gebracht. En dat is precies waarom De Speeldoos het onovertroffen hoogtepunt van dit festivalweekend is.

Intussen mag dj-collectief De Tropen de Brebl warm houden. En dat lukt ze behoorlijk goed: we horen wat Major Lazer-achtige dance hall, african beat, moombahton en soms glipt er wat samba of house uit de speakers. Dat allemaal met een percussionist, die geheel in Zuid-Amerikaanse stijl voor wat extra schwung in de set zorgt.

Aan de overkant is het inmiddels ook druk geworden: Janne Schra speelt in Galerie Bart haar eigen nummers in een andere setting: “Ik vroeg me af hoe mijn nummers zouden klinken in de stijl van Django Reinhart, maar die is dood, dus nu speel ik met het Robin Nolan Trio“, aldus Schra zelf. Het is dan misschien geen Django Reinhart met begeleidingsmuzikanten, maar het klinkt prima vanavond, Janne Schra in combinatie met het Robin Nolan Trio: een solo-gitaar, een slaggitaar en een contrabas begeleiden de kraakheldere stem van Janne, afgewisseld door wat grapjes, kunstwerken die worden omgestoten en mensen die met een moeilijk gezicht achter het raam proberen een glimp van Schra & Nolan op te vangen. Het Robin Nolan Trio is een ontzettend fanatiek en gedreven muzikantendrietal bij wie geen foutje te bespeuren is. Overigens is het Frans van Janne nog beter dan dat van La Très Illustre Compagnie du Chat Noir! De sfeer is goed, maar misschien soms iets te losjes door het constante in- en uitlopen van publiek en de goedlachse Janne die het steeds opmerkt. Maar ach, de muziek is prima en iedereen heeft het naar zijn zin. Janne Schra heeft haar stempel gedrukt op een geslaagde festivalavond.

De laatste band die vanavond op het podium van de Brebl staat is Krach. Met een tweede album op zak vol met Bloody Beetroots-achtige gitaarelectro, is het de bedoeling dat de heren van Krach vanavond de zaal gaan platwalsen. Helaas wil dat, vooral de eerste helft van het optreden, niet lukken. Er is niet zoveel publiek aanwezig in de Brebl als eerder deze avond en de band lijkt zelf ook nog even wat motivatie ergens vandaan te moeten toveren. Tijdens het laatste kwartier van de set zit er nét nog wat meer pit in de nummers, waardoor de vonk tussen band en publiek wat meer overslaat. Al met al blijft het wat rustig in Brebl, misschien door het wat oudere publiek vanavond. Hetzelfde geldt bij de avondafsluiter Schönes Wochenende, met prima deep house-sets met een vleugje techno: het oudere publiek haalt de jas om naar huis te gaan en het jongere publiek, vandaag in kleinere getale aanwezig, blijft doorfeesten.

Al met al is de negende editie van Biënnale Gelderland met een geslaagd festivalweekend op een knallende manier geopend. De expositie Biënnale Gelderland: Reload is nog tot 21 december te zien in museum Het Valkhof in Nijmegen.

 

Je kunt geen reactie achterlaten.