Little Dragon @ Paard van Troje, Den Haag

Door Leonie Poot en Daniël de Borger 14 november 2014 Reacties staat uit voor Little Dragon @ Paard van Troje, Den Haag

Het is een wat onheilspellend begin van de avond, het Zweedse Little Dragon komt onder flikkerende stroboscopen het podium opgelopen, de zaal en het podium zijn verder minimaal verlicht. Zangeres Yukimi Nagano en consorten zetten in met het donkere ‘Mirror’, het publiek staart afwachtend naar het podium. De vaart komt er pas in bij het tweede nummer van de avond ‘Please Turn’ gevolgd door ‘My Step’.

Little Dragon

Little Dragon bracht onlangs hun vierde album uit. Op Nabuma Rubberband klinkt het viertal nog altijd funky en bij vlagen wat quirky maar het bewandelt met dit album een stuk meer de gebaande paden dan hun eerdere werk. Vanavond een set met voornamelijk nieuwe nummers, logisch als je net een nieuw album uit hebt maar niet helemaal waar het publiek op gerekend heeft.  Het zijn vooral nummers van het album ‘Ritual Union’ (2011) die de meeste reactie bij de aanwezigen losmaken.

Little Dragon

De band heeft nog niet eerder in Den Haag gespeeld zo deelt Yukimi het publiek mee. Heel veel meer komt er niet uit de mond van de Zweedse. Het moet van de muziek komen vanavond en dat gaat ze bij tijden heel goed af. Dat de band in hun eigen wereld zit creëert een flinke afstand tussen band en publiek. Had het publiek dit omarmt en er een avondje dansen van gemaakt dan was er geen vuiltje aan de lucht geweest maar de concertgangers willen vermaakt worden het liefst met kneiterharde beats en veel spektakel op het podium. En dat spektakel valt een beetje tegen. Het ene moment huppelt Nagano over het podium als een antilopen over de Serengeti, dan weer dansend als een Geisha ritmische zwaaiend met haar armen en handen. Het is leuk om naar te kijken, zo’n minuut of tien, maar het voelt al snel als een verplicht nummer. De rest van de band staat wat klinisch achter hun instrumenten. Het moet vooral komen van de lichtshow vanavond, maar ook die weet de concertzaal niet om te toveren tot een bruisende club.

Little Dragon

Het downbeat blok dat, net als op het album, achter elkaar gespeelt wordt met ‘Underbart’, ‘Pretty Girls’ en ‘Cat Rider’ hoe mooi ook, blijkt voor het publiek een versnelling te laag te zijn. Tijdens deze verstilde nummers hoor je vooral wat je buren aan elkaar te vertellen hebben. De opbouw van de setlist mist een bepaalde vloeiende lijn waardoor de afwisseling tussen de langzame nummers als ‘Underbart’ en het dansbare ‘Shuffle A Dream’ niet lekker loopt en het weer even duurt eer het opgang gebracht is. Op nummers waar alles lijkt te kloppen, zoals ‘Ritual Union’, ‘Klapp Klapp’, en ‘Feather’, gaat het publiek volledig in de muziek op en wordt duidelijk wat een potentie deze band heeft.

Little Dragon

De band sluit af met ‘Twice’ een ingetogen nummer waarmee de cirkel vanavond rond is. Little Dragon is bij vlagen geweldig maar weet de spanning niet altijd vast te houden. Het verschil tussen de funky door R&B overgoten uptempo nummers is te groot met de wat meer ingetogen kant van de band. Desalniettemin is het fijn dat dit soort bands in ’t Paard geprogrammeerd worden. Vanavond pakte het niet altijd even goed uit, maar het was een overwegend goed optreden.

Tekst: Leonie Poot
Fotografie: Daniël de Borger

Je kunt geen reactie achterlaten.